Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ma'şûka elinden bize bir câm ele girseKamumuza lebleriyile kanı ile girse
Qəzəl 610دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی
Aşüftəligim zülfi-siyəhtarı bilirmi?Aşüftəligim zülfi-siyəhtarı bilirmi?Ya rəb, görəsən dərdi-dilim tari bilirmi?
Pərakəndə şeir 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Qitə 64کسی که از پس احمد روا بود مرسلبزرگوار امیر امام خاقانی است
Qəzəl 282از در ما چو در آمد، اثر ما بنمانداین دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند
Ya Rəb, həmişə lütfünü et rəhnüma manaYa Rəb, həmişə lütfünü et rəhnüma mana,Göstərmə ol təriqi ki, getməz sana, mana.
Işkı tutdı yine yahamı acebIşkı tutdı yine yahamı acebLebi çeşmesine yaha mı aceb
Qəzəl 615جان نوروز و جان صد عیدیعیدی عاشقان بده، عیدی
Pərakəndə şeir 76بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده استهمچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
Qitə 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Qəzəl 291یوسف ما را به چاه انداختندگرگ او را در گناه انداختند
Saqinamə, fəsil 6بیا ساقی آن جوهر صاف و پاککه جمشید برد آرزویش بخاک
Humâr hasta gözünçün humâr hastayam uşHumâr hasta gözünçün humâr hastayam uşSaçun girihleriyile şikeste besteyem uş
Qəzəl 617ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری
Qəzəl 78بر جگر تا خوردهام نیشِ خمارِ نوش رامیکنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را
Qitə 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Qəzəl 293تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمیگذرند
Saqinamə, fəsil 8بیا ساقی آن لاله باغ ذوقکه دارم ازو بر جگر داغ شوق
Her kılında zülfinün yüz bin dil ü cân deprenürHer kılında zülfinün yüz bin dil ü cân deprenürKüfrdür gîsûsı İtkin anda îmân deprenür
Qəzəl 619مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداریمرا از لمعه روی تو هر لمعه است انواری
Qəzəl 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را
Qitə 87Təəssüflər, oğlum Rəşid, ömrümün tək meyvəsi,İyirmiyə çatan kimi bir nəfəsdə, aman, getdi.
Qəzəl 295آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند
Saqinamə, fəsil 9شبی خواستم بزمی آراستمسرودی ز بهر طرب خواستم
Gözleri ohladı dili nâgeh hatâyileGözleri ohladı dili nâgeh hatâyileBir gez belî didük yanaruz ol belâyile
Qəzəl 654تو محبوب جانی و جان جهانیفدای تو صد عمر و صد زندگانی
Pərakəndə şeir 108روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است
Qitə 98مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد
Qəzəl 297جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کندنقل منه، که او دگر کم سخن علف کند