Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد
Qəsidə 46صبح چون زلف شب براندازدمرغ صبح از طرب پر اندازد
Rübai 51صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!بر روی تو از هیچ غمی گرد مباد!
Ey könül, ol xəncəri-müjganə eylərsən həvəsEy könül, ol xəncəri-müjganə eylərsən həvəs,Qəsdi-can etdin, bəqayi-ömrdən ümmidi kəs.
Yâr ile şatranc oynadı gönül uş oldı mâtYâr ile şatranc oynadı gönül uş oldı mâtGözleri kıldı piyâde gönülümi saldı at
Qəzəl 3683ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Qəsidə 51خوی فلک بین که چه ناپاک شدطبع جهان بین که چه غمناک شد
Rübai 54خورشید که خاک ازو چو زر میگردداز شوق رخ تو دربهدر میگردد
Bu gün tiğin çəkib, çıxmışdır ol namehriban sərxoşBu gün tiğin çəkib, çıxmışdır ol namehriban sərxoş,Saqın, ey rəhm edən caninə kim, bilməz aman sərxoş.
Zülfün ile bu gonul bı-çaredurZülfün ile bu gonul bı-çaredurGiceler ol arada âvâredür
Qəzəl 3713فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟
Qəsidə 57بس بس ای طالع خاقانی چندچند چندش به بلا داری بند
Rübai 58دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد
Hər kimin var isə zatında şərarət küfrüHər kimin var isə zatında şərarət küfrü,İstilahati-ülum ilə müsəlman olmaz.
İlâhî nola gözüme bu hâbı hâb idesinİlâhî nola gözüme bu hâbı hâb idesinCiğer kanını bana dem-be-dem şerâb idesin
Qəzəl 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟ز خویش هرکه مرا برده، باز می آرد
Qəsidə 58الصبوح ای دل که جان خواهم فشانددست هستی بر جهان خواهم فشاند
Rübai 60ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟
Dəhr bir seylabdır, mülhəq ədəm dəryasınaDəhr bir seylabdır, mülhəq ədəm dəryasına,Biz ki, sərgərdanız, ol seylabə düşmüş xarü xəs.
Dilber ki dil-rübâ ola vü şûh u şeng olaDilber ki dil-rübâ ola vü şûh u şeng olaYüz dönderürse gişi ana nâmı neng ola
Qəzəl 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟به خود رسیده چه حاجت به همنشین دارد؟
Qəsidə 67شب روان در صبح صادق کعبهٔ جان دیدهاندصبح را چون محرمان کعبه عریان دیدهاند
Rübai 66در باغ شدی، سرو سر افشانی کردسنبل ز نسیم تو پریشانی کرد
Ey könül, mütləq ibadət qılmayıb, ömrün təmamEy könül, mütləq ibadət qılmayıb, ömrün təmamEylədin sevdayi-zülfi-hər pərirüxsarə sərf.
Kaçan ki yâr ile bir gicecük sabâha ireKaçan ki yâr ile bir gicecük sabâha ireÜmîdi ışk erinün lâcerem necâha ire
Qəzəl 3794ز می مرا تب لرز خمار میگیردز صیقل آینه من غبار میگیرد
Qəsidə 87سر چه سنجد که هوش می بشودتن چه ارزد که توش می بشود
Rübai 69گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد
Fariğ idim cümlə aləmdən, bilir aləm məniFariğ idim cümlə aləmdən, bilir aləm məni,Eyb edərdi bixəbər sanıb bəni-adəm məni.
Sende kalur begüm gözüm âfet-i didegân mısınSende kalur begüm gözüm âfet-i didegân mısınSensüz kişi dirilimez cân-ı men ü cihân mısın