Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش
Rübai 183آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز
Məntiqül-üşşaq, fəsil 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Burâk-ı ışka binüben kılur gönül mi'râcBurâk-ı ışka binüben kılur gönül mi'râcGiyüben ol tonı kim tohımaz anı nessâc
Qəzəl 4916جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش
Rübai 199در عشق تو شد موی زبانم به گزافکان موی میان ز غم دلم کرد معاف
Qəzəl 12چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترادر سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا
Biribidi hüsnüne dil gözi ki vara şikâraBiribidi hüsnüne dil gözi ki vara şikâraBilimedi ol şikârı ki şikâr ola şikâra
Qəzəl 4926Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.
Rübai 200نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Bengileyin âşık-ı bî-çâre yohBengileyin âşık-ı bî-çâre yohÇâremüz ne derdine gün çâre yoh
Qəzəl 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش
Rübai 213دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Çün bili hayâl ola vü ağızı gümândurÇün bili hayâl ola vü ağızı gümândurAyb olmaya ger gözi kaşı tîr ü kemândur
Qəzəl 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Rübai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را
İrince benüm cânum şol yâr-ı dil-ârâmaİrince benüm cânum şol yâr-ı dil-ârâmaGörmedi tenüm hoşlığ irmedi dil ârâma
Qəzəl 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Rübai 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Qəzəl 20گر وصل آن نگار میسر شود مرااز عمر باک نیست، که در سر شود مرا
Ne dem ki sensüz olursa gönüle ola nedemNe dem ki sensüz olursa gönüle ola nedemNagamlar pe ne çeker gönül tapuna ne gam
Qəzəl 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Rübai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 21مگر با ما سر یاری نداری؟که ما را در مشقت میگذاری؟
Hîç bilün gibi kılı vehm hayâl kıla mıHîç bilün gibi kılı vehm hayâl kıla mıAkl bunı görür ise hattı muhâl kıla mı
Qəzəl 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Rübai 243دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم