Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون نیست یار در غم او هیچ کس مراای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا
Diler isen ki göresin hüsnini aç gözüniDiler isen ki göresin hüsnini aç gözüniBah yüzi âyînesine gör yine anda yüzüni
Qəzəl 5015چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش
Rübai 259ای دل چو فسردهای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن
Məntiqül-üşşaq, fəsil 23بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش
Yüzüni görmek içün gözüme kılgıl bir nazarYüzüni görmek içün gözüme kılgıl bir nazarGer nazar kılmaz isen niçe görem iy bî-haber
Qəzəl 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
Rübai 265تا رخت بیفکند به صحرا دل منسرمایه زیان کرد ز سودا دل من
Məntiqül-üşşaq, fəsil 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Senden ayru ben dirilmek olmaya âh iy begümSenden ayru ben dirilmek olmaya âh iy begümTeşne ayru şerbetinden hâşe lillâh iy begüm
Qəzəl 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش
Rübai 266خاقانی اگر توئی ز صافی نفسانبر گردن کس دست به سیلی مرسان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Vasfı lebünün şâhâ dahi güfte degüldürVasfı lebünün şâhâ dahi güfte degüldürLa'lün dahi şimdiye değin süfte degüldür
Qəzəl 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Rübai 274چون زندگی آفت است جانم گم کنچون سایه حجاب است نشانم گم کن
Qəzəl 28زخمی، که بر دل آید ، مرهم نباشد او راخامی که دل ندارد این غم نباشد او را
Bahâr u ışk u nigârîn ü tolu câm eldeBahâr u ışk u nigârîn ü tolu câm eldeBü cümle olmayısardur begüm müdâm elde
Qəzəl 5104در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش
Rübai 293صبح است شراب صبح پرتو دَردِهزو هر جو جوهری است، جو جو درده
Qəzəl 29آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
Gül yanağına bir bahunuz şâme görünüzGül yanağına bir bahunuz şâme görünüzBir hindûyile ta'ne urur şâme görünüz
Qəzəl 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Rübai 294خاقانی عمر گم شد، آوازش دهدل هم به شکست میرود، سازش ده
Məntiqül-üşşaq, fəsil 30نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Şehâ saçunı göricek gönül karara gelürŞehâ saçunı göricek gönül karara gelürGönül ki bin kez apardun kaçan karâra gelü
Qəzəl 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغکه خانه زاد بود عشق را وسیله داغ
Rübai 297خاقانی و روی دل به دیوار سیاهکز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Urur ışkunda yüzüm sikke ber-zerUrur ışkunda yüzüm sikke ber-zerNola kim büt-terâş oldıysa âzer