Qəzəl 422

ای صبا، از من آشفته فلان را می‌پرسمی‌نشان جان و دل و آن دل و جان را می‌پرس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Gel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanın

Gel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanınKim ola ki yüzüni göre virimiye cânın

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 18

من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت رانرم از آتش می‌توان کردن کمانِ سخت را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 310

ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 429

درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Cânâneyi gerek seve kim cânı var ise

Cânâneyi gerek seve kim cânı var iseIşkını yârun dîn tuta îmânı var ise

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 31

نیست ممکن رام‌کردن چشمِ جادوی تراسایه می‌بوسد زمین از دور، آهوی ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 314

اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 434

گر دستها چو زلف در آرم به گردنشکس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Dilerem âyet-i hüsnini ki tefsîr kılam

Dilerem âyet-i hüsnini ki tefsîr kılamNe revâ ola ki bir noktayı tağyîr kılam

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 33

غافل مشو ز رتبه شوق بلند مااز ساق عرش (حلقه) رباید کمند ما

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 317

گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 439

دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Nigârînâ neçün bizden güzîn itdün firâkı sen

Nigârînâ neçün bizden güzîn itdün firâkı senRevâ gördün cânumuza bu süz u iştîrakı sen

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 35

تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟پیش از فتیله چند بسوزد چراغ ما؟

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 336

بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 449

ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لکدیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک

Əvhədi Marağalı1 dəq
Saçun kılı girihine aceb ne kıla gönül

Saçun kılı girihine aceb ne kıla gönülEğer ki cân u dilin terk kıla kıla gönül

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəsidə 35

کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qitə 347

رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 464

ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهلیار خطاپرست را بر سر آن خطا مهل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Tâ bileli ben nigârâ yüzünün mâhiyyetin

Tâ bileli ben nigârâ yüzünün mâhiyyetinMahv kılmışam gönülde âlemün şey'iyyetin

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 47

هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 348

گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 469

من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام

Əvhədi Marağalı1 dəq
Sâkî tolu vir ki gide bu zühd ile sâlûs

Sâkî tolu vir ki gide bu zühd ile sâlûsKi çoh yirüz içmedügümüz günlere efsûs

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامی‌کند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 359

بس کن خاقانیا ز مدحت دونانتا ز سگان جان شیر شرزه نجویی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 484

تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتمکه: آستین تو بوسم، بر آستان تو افتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Kim gördi kekliği ki urur pençe bâz ile

Kim gördi kekliği ki urur pençe bâz ileGeh lutf u nâz ile gehî fakr u niyâz ile

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq