Pərakəndə şeir 132

جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیستدر نامه ما یک سر مو سهو قلم نیست

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 71

دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 641

نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشته‌ای جهان از جهان من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Ol cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imiş

Ol cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imişHer ne ki isdeye yine kendüde var imiş

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 134

در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 73

سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 647

دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون

Əvhədi Marağalı1 dəq
Yine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmış

Yine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmışHayâli gönlüm ilinde yine bu dem emîr olmış

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəsidə 101

در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 652

منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu dem

Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu demTolu vir çün ne kılur ise savâb ider bu dem

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 138

نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغ‌های دلگشا در زیرِ پر باشد مرا

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəsidə 118

سر حد بادیه است روان پاش بر سرشجان را حنوط کن ز سموم معطرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəzəl 655

دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Lebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmun

Lebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmunEğerçi derd ise oldur devâsı eyyâmun

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 139

سرکشم ز ابر بهاری گذشته استشراب من از خوشگواری گذشته است

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 132

طفلی و طفیل توست آدمخردی و زبون توست عالم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 660

گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesin

Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesinLa'lün ile gerek uzun işümi az idesin

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 140

غم پوشش برونم را گرفته استخیال نان درونم را گرفته است

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 133

با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمی‌کنی کم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 665

تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Sâhib-kırâna câdû gözün olalı karîn

Sâhib-kırâna câdû gözün olalı karînÇekmiş kemânını gönüle eylemiş kemîn

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəsidə 177

عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هینگوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 666

گر صبر و زر بودی مرا، کارم چو زر می‌شد ز توبی صبرم، ارنه کار من نوعی دگر می‌شد ز تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidür

Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidürÖleyüm anun içün k'anı bana sayasıdur

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 145

سرو را از جلوه مستانه از جا می‌بردخنده او تلخ‌کامی را ز صهبا می‌برد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 185

ما را دلی است زله خور خوان صبح‌گاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبح‌گاه

Xaqani Şirvani4 dəq