Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
حسن از چشم نظربازان شود شاداب ترچهره گل راکند شبنم به آب وتاب تر
Qəzəl 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگربسته ام عهد مودت با نو آیین دگر
Qəzəl 4630چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگرمی کنم محراب خود از طاق ابروی دگر
Qəzəl 4633میشود از درد و داغ عشق دلها دیدهوردر بهاران میشود از لاله صحرا دیدهور
Qəzəl 4642بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیرگوشه های دلنشین بسیاردارد گوشه گیر
Qəzəl 4668ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهارچشم مخمور تو گیرنده تر از خواب بهار
Qəzəl 4679چند روزی چو قلم سربه ته انداخته گیرورقی چند به بازیچه سیه ساخته گیر
Qəzəl 4703Bahar keçir, gözəlim, badə yoxdu, lalə götür,Bu lalə qəlbi yetir mey ilə vüsala, götür.
Qəzəl 4719بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار
Qəzəl 4735برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر
Qəzəl 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزونهرچند شود سینه من تنگ فضاتر
Qəzəl 4757جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر
Qəzəl 4783هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز
Qəzəl 4804به اختیار ز نزهت سرای جان برخیزگران نگشته ازین خاک آستان برخیز
Qəzəl 4806در کاهش است از سخن خود سخن طرازدر سمین به رشته بود بوته گدار
Qəzəl 4808اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت بازاین خانه شکسته چکیدن گرفت باز
Qəzəl 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Qəzəl 4866Gülşən olsa, bülbül ol, od olsa, dön pərvanəyə,Harda bir tor qursalar, çevrilginən sən danəyə.
Qəzəl 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
Qəzəl 4920می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش
Qəzəl 4921از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش
Qəzəl 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش
Qəzəl 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Qəzəl 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش
Qəzəl 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش
Qəzəl 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Qəzəl 5053Sübh olub, saqi, götür kuzəni, dübarə gətir,O günəş camını gözlər bu üzüqara, gətir.
Qəzəl 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Qəzəl 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Qəzəl 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش