Qəzəl 6248

منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرونکه ریزد خون خود صیدی که آید از حرم بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6250

چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرونگل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6253

اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهنتن سیمین جانان می شود روشن ز پیراهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6256

ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنانگوی چوگان خم زلف تو سیمین ذقنان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6259

می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخنسر مویی خبرم نیست ز ایجاد سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6262

در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6278

چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟در شبستان فنا همچو شرر خندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6280

خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6308

مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6333

به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6335

حضور می طلبی سینه را مصفا کنگهر پرست تو گنجینه را مصفا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6336

بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6337

دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6341

به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6345

صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6351

شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6355

لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6361

چرخ مقوس است ترا خانه کمانبگذر چو تیر راست ز کاشانه کمان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6365

خامی بود سر از پی دنیا گذاشتنکاین صید رام می شود از وا گذاشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6372

دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6376

ساقی دمید صبح، علاج خمار کنخورشید را ز پرده شب آشکار کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6388

بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6391

همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6395

چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6398

از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6406

هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6420

از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6437

ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6445

لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6455

زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq