Qəzəl 1784

ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1788

ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1794

ز زلف او دل عشاق را محابا نیستکبوتران حرم را ز دام پروا نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1796

دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1799

خراب چشم تو اندیشه عتابش نیستکه می پرست غم از تلخی شرابش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1800

ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیستبه هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1815

مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1817

ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1819

ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1821

ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1822

وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1833

فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1837

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1855

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیختآمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1856

دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1864

کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1865

صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1877

از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1890

زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1897

عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1899

خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1911

روی تو برق خرمن آسایش دل استزلف تو تازیانه جانهای غافل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1914

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1917

ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟رفتن به پای خویش به زندان چه لازم است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1919

هر چند چشم مست تو هشیار عالم استبا بوالهوس شراب مخور، کار عالم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1920

هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم استنقش برون پرده آن جان عالم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1927

مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن استچون نبض، زندگانی ما در تپیدن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1928

از سینه صافی دل بی کینه روشن استدل بی غبار باشد اگر سینه روشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq