Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Qəzəl 5394خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم
Qəzəl 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم
Qəzəl 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم
Qəzəl 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنماین گره را باز از پیشانی هامون کنم
Qəzəl 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم
Qəzəl 5438در ره باطل ز پا چون نقش پا افتادهایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتادهایم
Qəzəl 5460ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم
Qəzəl 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم
Qəzəl 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم
Qəzəl 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارمپری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم
Qəzəl 5561چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم
Qəzəl 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم
Qəzəl 5572اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم
Qəzəl 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم
Qəzəl 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
Qəzəl 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم
Qəzəl 5725درین سفر که توکل شده است راهبرمیکی است نسبت زنار و توشه با کمرم
Qəzəl 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Qəzəl 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم
Qəzəl 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنمتأملی که ندارم به کار خویش کنم
Qəzəl 5762هوالغفور ز جوش شراب میشنومصریر باب بهشت از رباب میشنوم
Qəzəl 5763پیام دوست ز باد بهار میشنومز چاک سینه گل بوی یار میشنوم
Qəzəl 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده امتسبیح را ز دست ثریا کشیده ام
Qəzəl 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Qəzəl 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Qəzəl 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Qəzəl 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Qəzəl 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Qəzəl 5834عمری است ما لب از طمع خام بستهایماز صبر سنگ بر دل ناکام بستهایم