Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Pozulaydı səffi-təndən rişteyi-can, kaş ki,Getməsəydi əldən ol zülfi-pərişan, kaş ki.
Ümumi dövlət olsunQoy olsun, olsun, olsun, şan ilə şöhrət olsun,«Cip»imdə madmazellər, cibimdə rüşvət olsun.
Salsal qalasıŞahı-mərdan yazılıbdı daşında,Düldülün izi var qala qaşında.
Nəs ağı beləZər-ziba xələti pünhan eylədin,Biçdirdin qəddimə nəs ağı belə.
Qəzəl 12چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب
BaharHaydı, bu boranlı qış da bitdi.Alqışladığım bahar yetdi.
Hey yayaQaşı cəllad, gözü fitnə, cadukün,Bənzətmişəm məh camalın hey yaya.
Siz nə umursunuz bu gedişatdanBizi qananlardan bizi danan çox,Xırda oyunlarda xırdalanan çox,
Lövheyi-təsviri maarifVətən övladı! Ha qeyrət qılın təhsili-ürfani,Qalan mə'naydır ancaq, bu nəqş, əlbət, olur fani.
Şeir 163ای جسم سیاه مومیائیکو آنهمه عجب و خودنمائی
Məndə ixtiyar olsaMən istəyirəm:buludlar ağlasın
BənzərdiBayıhrkən gözlərindən, qaşından,Sevirkən onu pək gənc yaşından;
Qəsidə 25دیدم و گفتم نادیدهاش انگار کنمدل سودا زده نگذاشت که این کار کنم
Gilan şəhəri haqqında balladaGör nə deyir qərinələr,– Viranədir Gilan şəhər!..
Haqqı yoxCavanşir Quliyev bəstələmişdir*Yad əlində tapdanırkən şərəf, şan,
Qəzəl 12زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا
Yaralı heykəlQədim bir şəhərin xərabələriİraq torpağında çıxıbdır üzə.
Dodağın qənd imiş, bal onda neylərDodağın qənd imiş, bal onda neylər?Nə nazik xətt imiş, xal onda neylər?
TellərÇalın-çarpaz sümüklə, kəllə şəklinə bax sən,O, bizə: - qorun, - deyir təhlükədən, ölümdən;
Kəhər atla söhbətimDolana-dolana şütüyüb dağıBir yol təntiməyir polad köhlənim.
Yuxu görürdü qarıYuxu görürdü qarı:Gur, xurmayı saçları
Heyf sənə poeziya, heyf sənə…Heyf sənə, poeziya, heyf sənə,Necə bizim zəmanədə gözdən düşdün.
Palatada saxlanmış şeirlərdənEy mənim yerimdəyatan qardaşım,
Pərakəndə şeir 661محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Rübai 54Getdi göz yaşımı tökən o dilbər,Getdi canı qurban etdiyim sərvər.
Qəzəl 373Gəlib keçdin, yolunda gör necə bu xaki-sər qalmış,Deyil gözlər, sənin addımlarından bir əsər qalmış.
Qəzəl 517منازل سفرت پیش دیده میآرماگر چه هیچ به منزل نمیرسد بارم
Yoluna oynamağa cânumı yacana mıyamYoluna oynamağa cânumı yacana mıyamBeste ben gönüle peyveste aceb câna mıyam
Şərəfnamə, fəsil 45Gəl məni azad et, saqi, “yox” demə!Qədəhdən göz yaşı tök ətəyimə.
Məsnəvi 3گاه با خود نشسته ام ز بدیگاه برخاسته ز فکر خودی