Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səni mən, ey büti-məhru, özümə aşina derdim,Xəyali-xam edib, cana, səni əhli-vəfa derdim.
Öz gülüstanımÖzgə torpağına göz dikməmişəm,Mənə kifayətdir öz gülüstanım.
Qəzəl 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Rübai 316Ey Allah lütfilə var-dövlət tapan,Hərdəm, bir yazığa rast gələn zaman,
Qəzəl 259چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد
Rübai 102Ey eşq, nə vaxtadək edib biqərar,Məni salacaqsan sən diyar-diyar?
Sabâhdur kanı iy sâkî bu sabûh ayağıSabâhdur kanı iy sâkî bu sabûh ayağıŞebahlara yeridür şimdi tolu rûh ayağı
Qəzəl 591از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه
Qəzəl 204شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبراناینک دلیل روز حشر آمد برای بندگان
Qitə 46از بلای دهر جان شاه گیتی فرد بادجان بدخواهان او جفت بلا و درد باد
Bir nəfər dostaƏla, ey sərvəri-niku-xəsail-Ki, səndəndir fəxarət ruzigarə.
Yunus deyə-deyəYazda gözləri yol çəkərDağlar Yunus deyə-deyə,
Rübai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!O qarə gözlərinin can fədasıyam, gözəlim!
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
Qəzəl 2243همت ما را مکانی دیگرستآسمان را آسمانی دیگرست
Rübai 328Bir ayda taparaq bir-iki imkan,İstəsəm görüşəm yarımla bir an.
Qəzəl 261عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد
Rübai 103Dedim: hər baxışla, ey sənəm, nədənQəlbimə vurursan qəmzə oxu sən?
Bilürsin ki günâhum çoh İlâhîBilürsin ki günâhum çoh İlâhîÜmîdüm senden ayruh yoh İlâhî
Qəzəl 616ای آفتاب روی ترا ماه مشتریجانش مباد، هرکه کند از تو دل بری
Qəzəl 205ناوک غمزه هر دمم می زند از کمین کمانزین دو بلا کجا روم کشت مرا هم این هم آن
Qitə 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهدببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد
Şahın mülazimi ilə zarafatıQıldı bir padşah əzmi-şikar,İsti oldu o gün həva büsyar.
TürkülərSular büründü fosfora,Baxın, ilahi vəsf ora!.
Rübai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Xublar söhbəti üşşaqə cəfamış, nə bilim!Xublar söhbəti üşşaqə cəfamış, nə bilim!Ülfət etmək bu gözəllərlə xətamış, nə bilim!
Süleyman dərdiMəni yandırdı Füzuli kimi hicran dərdi,Uzun illər demədim xalqa bu pünhan dərdi.
Qəzəl 2248پیغام، نمکچش وصال استدلخوش کن عاشقان خیال است
Rübai 330Mən idim xəlvətdə, bir də o dildar,Zülfünü boynuma dolamışdı yar.