Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gün batdı, külək yatdı,Tox bir quzu tək yatdı.
Qəzəl 1909Neçə qəlbi şişətək vurdu daşa, eylədi zar,Bu ki əfsanə imiş, “yar ürəyi nazik olar”.
Rübai 244Ey edən könlümü qəmlərə məskən,Könlümün bağında qəm açdı süsən.
Qəzəl 219هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد
Rübai 80Eşqdir hər iki dünyaya ziynət,Eşq ilə dolanır bütün təbiət.
Akluma binüm ışkumı tannâz idiseremAkluma binüm ışkumı tannâz idiseremDerdüme bu gözlerümi gammâz idiserem
Qəzəl 559هله! ای ساقی جانها، بده آن باده رنگینمگر این فاتحه ما بچشد لذت آمین
Qəzəl 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Qitə 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه استهر روز مرا دل بره و دیده براه است
Ta giriftarınam, eşqin məni dilşad etmişTa giriftarınam, eşqin məni dilşad etmiş,Rəhmət ol şəxsə ki, əvvəl bunu bünyad etmiş.
OdlanarBülbüllər ah çəksə bağlar odlanar,Qönçələr, budaqlar, tağlar odlanar.
Rübai 109از چشم خود ابر را خجل می دارموز خون همه خاک راه گل می دارم
Bu qürbət ölkədə mən görmədim səfa, gedirəmBu qürbət ölkədə mən görmədim səfa, gedirəm,Bu qədri bəsdi mənə, çəkmişəm cəfa, gedirəm.
Heçstan əhliBəsdir, “mən, mən” söyləyib atıldığın meydana,Neçə qoltuq altına girdiyini saysana!
Qəzəl 2005O dupduru həyat suyu, bu al şərab, səfası bir,O ayrı-ayrı pərdənin axır çıxır nəvası bir.
Rübai 252Xaqani olmuşdur sözün Xaqanı,Doludur ləl ilə sözünün canı.
Qəzəl 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Rübai 84Xəyal məclisimə şamdır o camal,Sənin xəyalından ayrılmaq mahal.
Bizümle hîle kılur nidelüm cihân-ı fenâBizümle hîle kılur nidelüm cihân-ı fenâDiler ki kuşça cânum ışkınun odına yana
Qəzəl 560ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
Qəzəl 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Qitə 34خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد
Seyyid o növ vermədi can dərdi-yardənSeyyid o növ vermədi can dərdi-yardən –Kim, düşməni eşitcək onu şadman ola.
Azərbaycan türklərinin türküsüDostum Yusif Gədikliyə*Çürük bir imperatorluq çökürkən,
Rübai 118روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم
Sevgilim, bir bilmədin, sənsiz nə möhnət çəkmişəm.Sevgilim, bir bilmədin, sənsiz nə möhnət çəkmişəm.Bivücud əğyarlərdən çox əziyyət çəkmişəm.
Yad adamDəniz kənarına çıxdım dünən, gülürdü bahar,Nəfəs alırdı dərindən gözəl Xəzər, bulvar.
Qəzəl 2028این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟این فتنه پیشخدمت چشم سیاه کیست؟
Rübai 254Zülm etdin sən mənə bu qədər, bəsdirBəsdir elədiyin sitəmlər, bəsdir.
Qəzəl 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد