Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست
Qəzəl 1217نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دستاز دل روشن ندارم غیر مشتی گل به دست
Qəzəl 1222وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشستتا میسر بود در بزم جهان بی غم نشست
Qəzəl 1223دل به خون در انتظار وعده جانان نشستبر سر آتش به تمکین این چنین نتوان نشست
Qəzəl 1224ریخت در دل سینه من هر که را مینا شکستمن شدم مستان خمار هر که را صهبا شکست
Qəzəl 1265کوه غم بر خاطر آزادمردان بار نیستسایه ابر سبکرو بر گلستان بار نیست
Qəzəl 1272کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیستهیچ کوری در مقام و مسکن خود کور نیست
Qəzəl 1279چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیستخط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست
Qəzəl 1284صحبت تردامنان با حسن یک دم بیش نیستیک دو ساعت در گلستان عمر شبنم بیش نیست
Qəzəl 1294هیچ نخلی همچو رز در بوستان چالاک نیستهیچ دستی در جهان بالای دست تاک نیست
Qəzəl 1296غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیستخواب چون افتاد سنگین حاجت پاسنگ نیست
Qəzəl 1304چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیستبوسه را رنگی ز لبهای می آشام تو نیست
Qəzəl 1306یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیسترحم در سر کار مژگان بلاجوی تو نیست
Qəzəl 1313در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیستبرگ عیش این چمن جز دست بر هم سوده نیست
Qəzəl 1315ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیستدر بساط آسمان این کوکب سیاره نیست
Qəzəl 1318سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیستزینت آزادمردان غیر روی تازه نیست
Qəzəl 1326شورش سودای ما افلاک را معمور داشتپر نمک بود این نمکدان تا سر ما شور داشت
Qəzəl 1328لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشتموج دریا دیده را نتوان به ساحل بازداشت
Qəzəl 1337طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشتدست در مهد لحد از مهره گل برنداشت
Qəzəl 1343زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت
Qəzəl 1344ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشتاین گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت
Qəzəl 1345دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت
Qəzəl 1351از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت
Qəzəl 1354همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشتکعبه را گم کرد هر کس بی خبر از دل گذشت
Qəzəl 1372چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفتهستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت
Qəzəl 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفتروی این دریای گوهرخیز را عنبر گرفت
Qəzəl 1399تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفتاشک گرم از دیده خورشید غلطیدن گرفت
Qəzəl 1421از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداستخشکی بحر ز سر پنجه مرجان پیداست
Qəzəl 1440عشق بیتابی ذرات جهان را سبب استزردی چهره خورشید ز درد طلب است
Qəzəl 1460در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرستمی دهد هر که ازین راه خبر، بیخبرست