Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Qəzəl 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Qəzəl 1743مرا به سیل سبکسیر رشک می آیدکه غیر صدق طلب راهبر نخواسته است
Qəzəl 1750نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است
Qəzəl 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Qəzəl 1752ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است
Qəzəl 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Qəzəl 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Qəzəl 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Qəzəl 1870بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است
Qəzəl 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Qəzəl 1884آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست
Qəzəl 1885سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست
Qəzəl 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Qəzəl 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست
Qəzəl 1954باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است
Qəzəl 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است
Qəzəl 1964این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است
Qəzəl 1970دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است
Qəzəl 1982زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است
Qəzəl 2024دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟در پیری این سیاه درون این نگار چیست؟
Qəzəl 2031از شش در جهات، امید نجات نیستدر بند روزگار، نجات از جهات نیست
Qəzəl 2037جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست
Qəzəl 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت
Qəzəl 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت
Qəzəl 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت
Qəzəl 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت
Qəzəl 2097بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت
Qəzəl 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت
Qəzəl 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت