Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Qəzəl 787بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما
Qəzəl 790صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما
Qəzəl 794ای حسن پردهسوز تو برق نقابهاروی عرقفشان تو سیل حجابها
Qəzəl 795وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها
Qəzəl 796ای روشن از فروغ تو چشم چراغهاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغها
Qəzəl 797نتوان به بیمثال رسید از مثالهااز ره مرو به موج سراب خیالها
Qəzəl 802در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را
Qəzəl 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Qəzəl 814نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را
Qəzəl 820درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما
Qəzəl 846فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما
Qəzəl 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تابچشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب
Qəzəl 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب
Qəzəl 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب
Qəzəl 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباباز هواداران دریاییم ما همچون حباب
Qəzəl 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب
Qəzəl 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب
Qəzəl 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شبسرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب
Qəzəl 896چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب
Qəzəl 900ز خط رحیم نشد حسن یار با احباببه چشم آینه از توتیا نیامد آب
Qəzəl 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب
Qəzəl 918صبح گشادهروی بوَد در حجاب شبچون باد، سرسری مگذر از نقاب شب
Qəzəl 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آبحیف است که آیینه نیرنگ شود آب
Qəzəl 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریختخار در پیراهن خورشید عالمتاب ریخت
Qəzəl 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت
Qəzəl 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدتبگسل از کونین اگر زلف دو تا می بایدت
Qəzəl 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاستچون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست
Qəzəl 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست
Qəzəl 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاستهمچو شمع کشته دودم از گریبان برنخاست