Qəzəl 6415

با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6418

حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6454

دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6456

خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان اومی شود زخم نمایان عمر جاویدان او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6458

قسمت آیینه محرومی است از دیدار توعکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6532

از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6555

خامش گویا بود چشم سخنگوی تونقطه بسم الله است خال بر ابروی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6566

یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار دهچشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6584

به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6586

نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6598

ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6615

لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6623

در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6625

بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6632

از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6640

عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6654

از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6655

در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6661

ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ایاز خرابات تو مهر گرم‌رو پیمانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6662

هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6670

پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6674

دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟چون حبابی بحر عمان را کند گردآوری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6676

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6677

از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq