Qəzəl 6678

یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6699

نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگیخضر، حیرانم چه لذت می برد از زندگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6700

جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6732

سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شویدر سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6734

شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6736

خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهیابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6739

چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پیز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6740

نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6745

به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندیبه هر مو دارد از پاس وفاداری جدا بندی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6746

چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودیکجا اوراق گل در دست تاراج خزان بودی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6755

زمین از دامن تر عالم آب است پنداریز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6763

ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6764

ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6795

تا ز رخسار چو مه پرده برانداخته‌ایسوز خورشید به جان قمر انداخته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6810

پرده بردار ز رخسار که دیدن داریسربرآور ز گریبان که دمیدن داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6815

تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6824

چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟گذرد قافله عمر و تو غافل باشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6832

از سر صدق اگر سینه خود چاک کنیفیض صبح از نفس پاک خود ادراک کنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6844

باش در ذکر خدا دایم اگر جویاییکاین براقی است که تا عرش ناستد جایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6845

بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آیاگر ز خود نتوانی ز خانه بیرون آی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6857

هزار حیف که از رهگذار بی بصرینیافتم خبری از جهان بی خبری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6861

اگر به جسم درین تیره خاکدان باشیتلاش کن که به دل فارغ از جهان باشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6887

ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6904

ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6920

تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟غافل شود ز حق به تماشا رود کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6921

تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟چون گردباد، بادیه پیما شود کسی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6936

زین گریه دروغ که ای پیر می کنیآبی به شیراز سر تزویر می کنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6942

ای غافلی که در پی دینار می رویآخر ز سکه در دهن مار می روی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6945

تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6952

محراب نظرهاست کمانی که تو داریشیرازه دلهاست میانی که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq