Aşıq Ələsgər · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nələr gördüm, gəşt elədim dünyanı,Hər bir işin qeylü-qalı varıymış.
Yavaş getBəzənib, qurşanıb seyrə çıxan yar,Ala gözlü Səhnəbanım, yavaş get!
Düşdü (Qoşayarpaq qoşma)Sevdiciyim, hanı gözəllər xanı?Güzarımız sizin otağa düşdü.
A yara məndənMüxənnət, seyraqub, xainü xəbisNə yaman qandırıb a yara məndən.
Ay ana, anaQarlı dağlar gəldi düşdü araya,Qalmışam qürbətdə ay ana, ana!
Ha lala çıxarAddadı zimistan, gəldi nobahar,İnşallah, dağlarda ha lala çıxar.
Sayılam, məniBaşına döndüyüm, ay telli sənəm,Qovma dərgahından, sayılam, məni!
Yazıq "əmmə"ni“Əlif”dən dərs aldım, əbcəd oxudum,Huş verdim, öyrəndim yazıq “əmmə”ni.
A yağa məniArif olan, bir od düşüb canıma,Əridib döndərir a yağa məni.
Dal-dalaİsmin üç hərf eylərəm bəyan:"Mim"di, "nun"du, "sin" yazılıb dal-dala.
ÜzhaüzMərifət bəhrində qəvvasam deyən,Gir dərin dəryaya, çalxan, üz ha üz.
Əssəlatü həşt ərkanƏssəlatü həşt ərkan,Əhli-dil, hal cənginə.
MərdAltı gündə xəlq eylədiAləmi sübhanı mərd;
AparırMərd iyidin məclisindən aşıq gəlir, at aparır;Tər tökür, zəhmət çəkir, açır hər büsat, aparır;
BahalıqGörməmişdik səksən ildəBir belə yaman bahalıq.
BaxınAriflər, fəhm eləyin, süzüb gedən yara baxın!Eyləyib müjganları sinəmi səd para, baxın!
MələkMən səni bənzətmişəmHuriyə, qılmana, Mələk!
ŞapəriBir saat kərəm eylə,Ərzim deyim qan, Şapəri!
Öldürəcək bu qəm məniAla gözlü, telli ceyran,Öldürəcək bu qəm məni.
Üzün məndən niyə döndüGəl, ey mehri-məhəbbətim,Üzün məndən niyə döndü?
SığışmazBaxtım tərəqqidə, işim tənəzzül,İki sifət bir iqbala sığışmaz.
Həcər xanımla deyişməA ş ı q Ə l ə s g ə rHəcər xanım, qaşın, gözün təhrində
BəyistanDodağın qönçədi, dişlərin sədəf,Qaşların qüdrətdən qara, Bəyistan!
BəylərinArif məclisində vəsfin eylərəm,Var yanımda amanatı Bəylərin.
Dürdanəni səngi-siyah içindəDürdanəni səngi-siyah içindəHəsrət gözüm görən kimi tanıdı.
PƏNC Alİ-ƏBAİbtida "əlif"dən dərsin almışam,Ələst aləmində demişəm "bəli",
Kamil ovçu ölməyincə usanmazKamil ovçu ölməyincə usanmaz,Əldən qoymaz belə sərxoş maralı.
KöynəyinəGüləbətin qıyı tər sinən üstə,Nə gözəl yaraşır, qız, köynəyinə.
QırmızıYanağı qırmızı, irəngi ağdı,Çırağban eyləyib ağı qırmızı.
MənəmAğıldan kəm, huşdan çaşqın, dildən küt,Naqabil, kəlməsi bisəmər mənəm.