Aşıq Ələsgər · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ay nazənin, dərdin mənim canımıAz qalıb incəldə ay üzə, üzə.
Başa-başA bimürvət, həsrətini çəkməkdənİllər ilə xəstə düşdüm başa-baş.
Ha bular, bularSəba dost zülfünə şanə çəkəndə,Yayılar gərdənə ha bular, bular.
Nəs ağı beləZər-ziba xələti pünhan eylədin,Biçdirdin qəddimə nəs ağı belə.
Yaradar məniXudam məni, səni yoxdan yaradıb,Sən də bircə milçək yarat, ərməni!
Ay eylər qıj-qıjQeyz eyləyər, çən çəkilər dağlara,Qəhrindən yelləri ay eylər qıj-qıj.
AğaDar günümdə yetiş dada,Ya Şahi-Mərdan ağa!
Gözlə, gözlə sənSəyyadısan, tor qurubsan,Dağı gözlə, gözlə sən!
DeyinDəli Alının vəsfiniYazmışam dastana, – deyin!
GiləyəAriflər, qulaq asın,Deyim bir dastan Giləyə;
Xırdaca qızNaz ilə gəldin otağa,Leylinişan Xırdaca qız!
KimiDəli Alı bir sədd açıbŞah Abbas dövranı kimi;
Şah dağıAləmdə dastan olub səddin, sorağın, Şah dağı!Açılıb nərgiz, bənövşən, əcəbdi çağın, Şah dağı!
KəklikHəsrətini çəkə-çəkəDərdim yetdi yüzə, Kəklik!
Olsun"Çəkildi" deməkdə sözün qələtdi,Kalamın özünə aşikar olsun.
Allahın adı iləİbtidada “əlif” – Allah,“Be” – birliyə dəlalətdi.
DüşmüşəmHərcayının, dilbilməzin ucundanDönə-dönə nə ziyana düşmüşəm.
ƏvəzdiGözəllər sultanı, ay Səlbi xanım,Sallanışın bir mahala əvəzdi.
GördümGedirdim güzarım düşdü bulağa,Ovçu bərəsində maralı gördüm.
GüləndamSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Ala gözlü, qələm qaşlı Güləndam!
İtibdiMüxənnət zamana, ay kəcirəftar,Sitəmdən necə canlar itibdi?!
OlmuşamƏləstü bürəbbüküm qalu bəladanMərdin mövlasına nökər olmuşam.
Sənəm, gəlSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Yaşıllı, zərbablı, allı Sənəm, gəl!
ŞirindiBir gözəl görmüşəm Çayqılışlıda,Boy-büsatı, hər növrağı şirindi.
Üzün bürüməA bimürvət, həsrətini çəkməkdənYetişmişəm cana, üzün bürümə!
YandırırArif olan insafından keçməsin,Mən fağırı qəm ataşı yandırır.
Nəqa nə mindiİbtida xəlq oldu külli-kainat,İnsan nəqa mindi, nəqa nə mindi?
Sini-sinHicran düşgünüyəm, gözəl müştağı,Axtarıram bu dünyanı sini-sin.
A yağa-yağaGəldi yaz ayları, həsrət çəkər xak,Deyər: – Neysan gələ a yağa-yağa.
KeçmişəmBir bivəfa dost yolundaBaşu candan keçmişəm: