Fikrət Sadıq
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
(Sərbəst nəzirə)*«A Şəbüstərli dadaşlar,
RuhKörpə doğuldumu, hazır dayanıb,Cana İlahidən calaq olur ruh.
Əhəd MuxtaraBizdən əvvəlkilər yazıb payızdan,Yazacaqlar bizdən sonrakılar da.
Daş balkonBu hekayəni Aysel quraşdırdı, mən yazdım. Bu hekayəni Aysel danışdı öz uşaq diliylə, mən dilmanc oldum. Deyərlər ki, lalın dilini ata-anası bilər.Bir dəfə uzağa getmişdim. Aysel bərk darıxıbmış məndən ötrü. Anasından, qardaşlarından, gelib-gedəndən hey məni soruşarmış…
İki toponimBaba Zənan, yoxsa Baba Sənan? Salyan rayonunun yaxınlığında Baba Zənan adlı bir dağ var. Bu adı tərcümə eləyəndə Baba Zənan təxminən «Qadın Baba» dağı olur. Baba qadın olmaz ki? Bəs, bu nə deməkdir? Bir bunun mənasını açmaq istəyən yoxdur, bəyəm? Baba Zənan yer adı bu vaxta qədər nəşr olunan bütün xəritələrdə bu şəkildə yazılıb. Bütün Azərbaycan və rus coğrafiya dərsliklərində də eynən bu cür öyrədilir.Yalnız M.B.Baharlının kitabında həmin bu dağ Baba Sənan adlandırılmışdır. O yazır ki, «Salyanlı qocalarla söhbət etdik, onlar dedilər ki, bəli, orda (bir) pir vardı. Baba Sənan piri. Elə ona görə də bizlər o dağa Baba Sənan deyirik. O adı xəritəyə salan şəxs dili bilmədiyindən Sənanın yerinə Zənan yazmışdır və bu təhriflə ədəbiyyata daxil olmuşdur». («Azərbaycanın bəzi coğrafi adları» kitabı. Maarif nəşriyyatı, 1972, səh. 57). Bu kitabı yazanlar 1954-cü ildən bu suala cavab axtarırlar. O vaxtdan 55 il keçir. 55 ildir ki, alimlər nigaran qalıblar. Halbuki, cavab o sözün özündədir. Amma bu təhrifi nə bu adı xəritəyə salan şəxsin, nə də Salyan qocalarının adlarına çıxmayın. Onların zərrə qədər də suçları yoxdur.
Xocalı xəcilləriŞirvannəşr – 2006*Ələkbər Salahzadə. «Xocalı xəcilləri».*
Pərakəndə və bütövGecə yarı,dön, bax yuxarı!
Bu yağışBu şeir – meydanda çaxan qığılcımdan yarandı.Bir az hündürə çıxmışdım. Birdən-birə insan dənizinə baxıb gördüm ki, bir-birinə sıxılmış daşlar, vaxtilə Bakının küçələrinə döşənmiş iri, yumru çay daşlarına bənzəyir. Bir-birinə sıxılmış o daşlar kimi, elə bu daşların da hərəsi bir yana baxırdı. Yoxsa bütövləşə bilməmək, pərakəndəlik elə bu daşlardan çıxıb başlarımıza.
Sükut buzu sındırıldıAtillanın atlılarısu içdiyi Dunay üstə – Budapeştdə,
Tanrı türkü qorusunEramızdan yüz illərlə əvvəllərdən Türk dövlətlərinin bayraqlarında Aypara çəkilib. Bütöv ayın lap dörddə biri. Türklər o qədər təvazö sahibi olublar ki, bütöv ayı bayraqlarına çəkməyiblər. Çox olublar: tayfa-tayfa, qəbilə-qəbilə, dövlət-dövlət və para-para. Bundan da elə Aypara doğur. Nə Oğuz, nə Mete, nə Atilla, nə Çingizxan, nə Osman, nə Atatürk bayraqlarına bütöv ay çəkməyiblər. Bütöv ay – bütün türklərin birləşməsindən sonra çəkiləcək bayrağımıza. Hələ ki, Ayparalar yaşadır bizi. Bəzi qüdrətli dövlətlərə paxıllığım tutur. Məs: Yaponiya. Onların bayrağında bütöv günəş var. Yəqin orda millət də, dövlət də bütövdür. Bizim kimi dağınıq deyil. Bizi Ayparalar zəfərdən-zəfərə, yüzillikdən yüzilliyə aparır.Gün o gün olsun ki, türklər minillik arzularına çatsınlar. Onda Ayparamız bədirlənmiş Ay olar. İnşallah!
Əlimi görürsən«Şeirimdən çoxəlim danışır» – deyirsən.
Gəlmə kəlmələrAdi bir sözdü paxıllıq,adi bir kəlmədi.
Baş üstəAna durur övladının başı üstə,Allah durur ananın başı üstə.
HalbukiNə olsun çaylar dolub, çaylar dolub nə olsun,Halbuki, meşə solub, meşə solub halbuki.
Və lakinBu dünyada sevinc də var,Və lakin – kədərlə birgə.
Baba-nəvə nağılıQocalmışam, qəddim bükülüb,ayağım yorulub,
Sürrealist şeirMat qalmışam,mən bu işə.
70 yaş və pillələr«İllər və pillələr» şeirinin müəllifixalq şairi Rəsul Rzanın xatirəsinə
Bu dünya belə dünyadıSağ əl sola lağ eləyir,Sol əl sağdan umur, küsür.
Qoşmaya qoşmaGör, ilham pərisi küsüb, gəlmirsə,Qoşa bilərsənmi şeir, qoşma – gəl!
DünyanınBaşıma daş salıb, durduğum yerdə,Başına daş düşsün belə dunyanın!
Qoşa rədifli qoşmaBu şerə fikir ver, «altı-dörddür»,Birini bilirsən, birini yox.
Şeir oxumağa adam tapılmırHayıf səndən, Balasadıq!Hayıf sənə, Balasadıq!
Bu zəmi hər ikimizinBu quyu – su quyusudu,Suyu – sənin, quyu – mənim.
TV-lərGecə-gündüz efirdədir,Havayı xəbər üfürür.
Yenə düz sözBirdən, bir də baxıb görürsən ki,ağzından bir söz çıxdı.
SəbrSəbrin canı-qanı yoxdur,Amma, ürəkdə təpəri,
DövrlərSilahına,Allahına,
Qum saatıQum saatı görmüsənmi?İçi narın qumla dolu,
BaşaqDava vaxtı –çörək qıt olanda