Məhəmməd Füzuli · Qəsidə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Üzünün şamının havası canıma od saldı,Gizli yanğımın hekayəsini dillərə saldı.
Qəsidə 8Könlümün üzü yenə Kərbəlaya sarıdır,Xəstənin rəğbəti şəfa ocağınadır.
Qəsidə 34Əhli-halə bəllidir kim, bu şəfəq neyçündür al,Çünki qəlbində onun bir zərrə var sevdayi-al.
Qəsidə 46Öldüm xədəngi həsrəti ilə onun, aman,Gecikmə, yardan mənə ox çatdır, ey kəman.
Qəsidə 22Bəla bəzmində hər kim təvəkkül camını içdi,Qəm, möhnət xumarlığının başağrısını az çəkdi.
Qəsidə 26Bilur qədəhdə səhər lə’l tək mey içsən əgər,Odur piyaleyi-kafur, şərbəti-kövsər.
Qəsidə 35Kim öyrədib bunu, yarəb, şəfəq içində hilal,Çəkildi bir tərəfə tutdu böylə daməni-al
Qəsidə 36Mərhəba, ey qələm, ey şəm’i-şəbüstani-məqal,Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.
Qəsidə 38Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləm,Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.
Qəsidə 39Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələm,Yer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,
Qəsidə 45Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan,Sərv qədsən, lalə üz, reyhan xətü, qönçə dəhan.
Qəsidə 17باز گلزار صفای رخ جانان داردهر طرف زینتی از سنبل و ریحان دارد
Qəsidə 49Yenə ətrafə ətir saçmadadır badi-səhər.Açdı gülşəndə gülün qönçəsini pərdeyi-zər.
Qəsidə 13سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است
Qəsidə 40منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü paMən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa,Kəmtərin bəndəvü kəminə gəda.
Qəsidə 33ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار املصبر کن کآخر هر کار بهست از اول
Ey hilali-eyd, qalibdir sənə əbruyi-yarEy hilali-eyd, qalibdir sənə əbruyi-yar,Hüsni-surət səndə bir var isə, onda iki var.
Qəsidə 5کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقابنقاب روی زمین گشت سبزه سیراب
Qəsidə 9خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراستز چمن بوی گل و ناله بلبل برخاست
Qəsidə 37سرم فدای تو ای خامه خجسته خصالغزال مشک فشان طایر معنبر بال
Nə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məsturNə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məstur,Saqınman ani olur, olmaz olmayan məqdur.
Səvadi-büq’eyi-Bağdad çeşmi-həft kişvərdirSəvadi-büq’eyi-Bağdad çeşmi-həft kişvərdir,Çiraği-mərdümi nuri-ədalətdən münəvvərdir.
Nə xoşdur əldə gülgun cam, başda eşq sevdasi1Nə xoşdur əldə gülgun cam, başda eşq sevdasi,
Ey müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfamEy müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfam,Mə’dəni-yaquti-səhba, gülbüni-gülbərgi-cam!
Bu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylərBu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylər,Ülül-əbsarə bir-bir kəşfi-əsrari-nəhan eylər.
Yenə dəşt sərsəbzdir, fəsl xürrəmYenə dəşt sərsəbzdir, fəsl xürrəm,Cahan bitəkəllüf, təkəllüfdə aləm.
Səbr hər dərdə mürur ilə müdava eylərSəbr hər dərdə mürur ilə müdava eylər,Sahibi-səbr bulur hər nə təmənna eylər.
Afərin, ey saneyi-tənpərvəri-canafərin!Afərin, ey saneyi-tənpərvəri-canafərin!Xaliqül-əşya, ilahül-xəlq, rəbbül-aləmin!
Bir gün ki, cündi-şamilə cəng etdi asimanBir gün ki, cündi-şamilə cəng etdi asiman,Oldu büruci-qəl’eyi-gərdunda çox qiran.