Qəzəl 156

غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 158

خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 160

چیست دولت، صحبت صاحب‌دلان دریافتنیا حضور دوستان مهربان دریافتن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 172

کشم نقد جان را به بازار اوکه این است شرط خریدار او

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 175

ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگوعاشقان محرم رازند نه اغیار بگو

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 197

کیست کاین فتنه نشاند که تو می‌آغازیکیست بر روی زمین کش تو نمی‌اندازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 198

در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 200

بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیده‌ام این شیوه در هر منزلی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 203

مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 206

الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو‌، نشین آنجا به سلطانی

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 208

بشنو ز نی سماعی به زبان بی‌زبانیشده بی‌حروف گویا همه صوت او معانی

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 209

به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 212

پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همی‌دهد از دوست آگهی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 216

ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4

ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6

روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 16

بوی خوشت همره باد صباستآنچه صباراست میسر که راست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 18

کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

حسن تو را ممالک دل‌ها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 26

رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 27

بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل استاین که عیسی بار خر بر دوش گیرد مشکل است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 31

به شب ماهی میان کاروان استکه روی او دلیل ساربان است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 36

شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 45

خرامان می‌رود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 46

فراق آن قد و قامت قیامت است قیامتشکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 62

دوست آن دارد و آن است که جان می‌بخشدمهربانی به دل اهل دلان می‌بخشد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

آن نه نقشی‌ست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 103

ای سراندازان سراندازی کنیدخرقه بازی چیست جان‌بازی کنید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq