Mədinə Gülgün
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Vətən, sənin sal qayana,Boz daşına qurban olum.
“Qaragilə”Ey məni qanadında,Uzaqlara aparan
Bir damlayamMənim azadlığım dumansız səma,Təzə dənə dolmuş tər sünbüllərdir.
Kaş durna olaydımNə ola qanadlı ləpələr kimiSəfərim sahilə ani olaydı.
İnanar birdənKönlüm körpə bənövşəTək qalsa dönər birdən.
Nazim HikmətəBizi tanış etdilər gözəl bir yaz axşamı,Sevincimdən titrədi dodağım yarpaq kimi.
BilərHəsrət ağrısını, vüsal qəminiAyrılıq oduna yananlar bilər.
Bir ovuc qarHəkim çox qulaq asdı,Ürəyimi yoxladı.
SoruşMənim kimliyimi, mənim adımıVətənimdən soruş, elimdən soruş.
Bu dünyadaBiz görüşdük, uçdu çən də, duman da,Gözlərimdə dünya güldü bir anda.
Hələ yorulmamışamBir səs gəldi uzaqdan, uzaqdan,Səs yoğrulub fəraqdan, fəraqdan.
Mən yaşa dolduqcaSənə dənizləri verərəm, dedin,Bu sözdən dəniztək qabardı sinəm.
Səni görsəydimSəni nə zamandır görə bilmirəm,Görsəydim, sanardım hər yanda yazdı.
Təbrizin küçələriGecə yuxuma gəldi,Əvvəlkitək gözəldi.
BalıqçıBalıqçı avar çəkir,Balıqçı dənizdədir.
Elə əvvəlki kimiyəmMənelə əvvəlkitək
Mən elə sandım ki...Bir səhər, qocalıq döydü qapını,Əlində əsası, gözündə eynək.
Qələmim və körpəmAxşamdır...Otağımda oturmuşam yenə tək,
HərdənKimsə bir dost kimi yad edir məni,Hardasa nəğməmi oxuyan olur.
Bizim yaylaqlarBu ellərlə ömür sürər,Neçə qəlbi sevindirər.
Bulaqlar başladı öz nağılınıBahar yenə gəldi köksündə atəş,Bulaqlar başladı öz nağılını.
Bir səhər...Bir səhəritirdim səni —
Əlvida, əlvida...Əlvida, əlvida, ey çöllər, düzlər,Əlvida, əlvida, körpə nərgizlər.
Bu ömür yolunda zarafat olmazBir odlu nəfəssən neyi dindirən,Bəs nədən könlümü dindirməyirsən.
PayızYaşıl yarpaqlara düşdü qızıl xal,Çöllərə, düzlərə həzinlik gəldi.
Yazılı nağıllarYaşıl yarpaqlara xal düşdü yenə,Yaşıl yarpaqların növrağı getdi.
Bahar lövhələriYenə dağlar dumanlardan üzə çıxır,Çəmənlərdə yaşıl otlar dizə çıxır.
Dənizə pul atırlarGedirəm, razıyam məhəbbətindən,Dosta hörmətindən, səxavətindən.
Nazı artır güllərinDağ başına duman gəlsə danışma,Dağ başından bir gün duman düşər bil.
QayıtdınCanım, gözüm, nə yaxşı ki, qayıtdın,Nə yaxşı ki, bu yollara düşdü gün.