Mədinə Gülgün · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yenə düşdün yadıma sən,Su çilədin oduma sən.
GözəllikDaş-qaşlda axtarma gözəlliyi sən,Gözəllik çəməndə, çiçəkdə olar.
Narahat dünyaNarahatdır insanlığın ürəyi,Pozulubdur rahatlığı dünyanın.
Arzularım...Nə olaydı tale bir də güləydi,Durulaydı göy də, yer də, güləydi.
Desəm dünya qədər...Desəm dünya qədər sevirəm səni, inanma,Desəm səma qədər sevirəm səni, inanma.
Apar məniBir ömürəm, yazım sənsən,Bir nəğməyəm, sazım sənsən,
Quşlara daş atmayınQuşlara daş atmayın,Quşlar, ürkər, dağılar.
Payız lövhəsiFəsillərinpayızı gəldi yenə.
Bir də yuxularda görüşməyək biz...Yuxuma gəlirsən tez-tez ay ana,Yuxumdan aşkara çıxıb, gələydin.
Könül dünyamKönül bir dünyadır — yazı, payızı,Könlümdə fəsillər nəğmələnərlər.
Mən kiməmMən kiməm, arzusu şirin bir ana,Yanar çıraq-çıraq yolumda arzum.
DağlarınYenə də gül açdı cığırlar, yollar,Başlandı söhbəti, sözü dağların.
Könlüm istərKönlüm istər bir yol salam,Yenə ellərdən-ellərə.
Ailə kiçik bir dünyaya oxşarHəyatı əyləncə sanma sən nahaq,Bu gün yuva qurdun, sabah dağıtma.
Hər obada bayram olaNə yaxşıdır yaz yağışı içindəBənövşələr ürpək-ürpək yuyuna.
Əbədiyyət nəğməmArzular çeşid-çeşid,Arzular rəng-rəng olur.
Sizə uğurlar dedimMən sizi ürəyimin başında gəzdirmişəm,Mən sizə ürəyimin atəşini vermişəm.
Səsimə səs verər...Ömrün yollarında yoxuşlar olar,Əsla qorxutmayır yoxuşlar məni.
Eldən vüqar alaramTəpədən yol salaramDağlara qalxmaq üçün.
Ayrıla bilmərəmGah şəfəq düşübdür üstümə, gah çən,Bir sözdən ürəyim sınıbdır bəzən.
Yollar, yollar(Kitabın 116–117-ci səhifələri Milli Kitabxananın skanında yoxdur; şeirin əvvəli burada verilmir.)*Mənim də həyat yolum
Mən çiçək olsaydım...Mən çiçək olsaydım, ətirli çiçəkƏtrimlə məst edib oxşardım səni.
Nağıllı günlərYadındamı, ağaclarƏlimizdən zar idi.
Bir yay sənsizBu yay görüşünə gələ bilmədim,Səninlə danışıb gülə bilmədim.
Çağır məniNə zaman ki, bir həsrətdən yandı sinən,Nə zaman ki, yollar üstə dayandın sən,
Abşeron bağlarındaŞirin xatirələrim təzədən dilə gəldi,Çiçəklər ləçək-ləçək nəğmələrimdə güldü.
Sına məniHamar deyil ömrün yolu bilirəm,Bu yollarda sına məni, sına sən.
Yadıma Xəzər düşürNə zaman ki, saçımı darayıram, hörürəmYadıma Xəzər düşür, yadıma sən düşürsən.
XəzərdəBir körpə uşağam, beşiyim sular,Saçlarım gümüşə batar Xəzərdə.
Sənət sehrlidirSonsuz bir nəğməsən, sən zaman-zamanGah bəmdə ötürsən, gah zildə, dəniz.