Mədinə Gülgün · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Daş-qaşlda axtarma gözəlliyi sən,Gözəllik çəməndə, çiçəkdə olar.
Ərk qalasıYenə düşdün yadıma sən,Su çilədin oduma sən.
Desəm dünya qədər...Desəm dünya qədər sevirəm səni, inanma,Desəm səma qədər sevirəm səni, inanma.
Apar məniBir ömürəm, yazım sənsən,Bir nəğməyəm, sazım sənsən,
Payız lövhəsiFəsillərinpayızı gəldi yenə.
Bir də yuxularda görüşməyək biz...Yuxuma gəlirsən tez-tez ay ana,Yuxumdan aşkara çıxıb, gələydin.
Könül dünyamKönül bir dünyadır — yazı, payızı,Könlümdə fəsillər nəğmələnərlər.
Mən kiməmMən kiməm, arzusu şirin bir ana,Yanar çıraq-çıraq yolumda arzum.
Quşlara daş atmayınQuşlara daş atmayın,Quşlar, ürkər, dağılar.
Ailə kiçik bir dünyaya oxşarHəyatı əyləncə sanma sən nahaq,Bu gün yuva qurdun, sabah dağıtma.
Narahat dünyaNarahatdır insanlığın ürəyi,Pozulubdur rahatlığı dünyanın.
Əbədiyyət nəğməmArzular çeşid-çeşid,Arzular rəng-rəng olur.
Sizə uğurlar dedimMən sizi ürəyimin başında gəzdirmişəm,Mən sizə ürəyimin atəşini vermişəm.
Ayrıla bilmərəmGah şəfəq düşübdür üstümə, gah çən,Bir sözdən ürəyim sınıbdır bəzən.
Arzularım...Nə olaydı tale bir də güləydi,Durulaydı göy də, yer də, güləydi.
Yollar, yollar(Kitabın 116–117-ci səhifələri Milli Kitabxananın skanında yoxdur; şeirin əvvəli burada verilmir.)*Mənim də həyat yolum
Nağıllı günlərYadındamı, ağaclarƏlimizdən zar idi.
DağlarınYenə də gül açdı cığırlar, yollar,Başlandı söhbəti, sözü dağların.
Çağır məniNə zaman ki, bir həsrətdən yandı sinən,Nə zaman ki, yollar üstə dayandın sən,
Abşeron bağlarındaŞirin xatirələrim təzədən dilə gəldi,Çiçəklər ləçək-ləçək nəğmələrimdə güldü.
Sına məniHamar deyil ömrün yolu bilirəm,Bu yollarda sına məni, sına sən.
XəzərdəBir körpə uşağam, beşiyim sular,Saçlarım gümüşə batar Xəzərdə.
Ömür kitaba bənzərÖmür kitaba bənzər,Bəzən sona yetməmiş
İtirməyim bu qismətiDemirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
Çağla, Arazım, çağlaSularında damlanam,Başına mən dolanam.
Səsimə səs verər...Ömrün yollarında yoxuşlar olar,Əsla qorxutmayır yoxuşlar məni.
Eldən vüqar alaramTəpədən yol salaramDağlara qalxmaq üçün.
XatirələrimYenə də kövrəldi körpəcə könlüm,Dil açdı danışdı gör necə könlüm.
Şair ömrüBuludların qismətikövrəlmək oldu.
Təbrizim mənimTəbrizim-mənsizim*R.Rza*