Mədinə Gülgün · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yer üzündə insan qalacaq, –Qurub, yaradan insan.
Şirin bir laylayamDağların başında bitən çiçəyəm,Hər əsən küləyə baş əymərəm mən.
Sevincim, kədərimSevincim dünyaya sığmayır bəzən,Sanki sevincimə qərq olur aləm.
Arzularım, ümidlərimÖmrüm payız ilə, qış arasında,Yol saldım dağ ilə, daş arasında.
Əs, ey yaz küləyiNə ola, dönəydim ötən illərə,Nə ola, qalxaydım dağlara bir də.
Dözə bilməsəm dəOğlum Araza*İlk dəfə arxanca su atdım, oğul,
Birlik istəyirəmBir gülşən istəyirəm,Çiçəkləri təzə, tər-
Təbrizi görməyincəKönlümdə tufan olar,Könlüm boşalar, dolar,
Dənizin sahili varDənizin nəhayətiMənə yaxın görünür.
Kaş durna olaydımNə ola qanadlı ləpələr kimiSəfərim sahilə ani olaydı.
İnanar birdənKönlüm körpə bənövşəTək qalsa dönər birdən.
Nazim HikmətəBizi tanış etdilər gözəl bir yaz axşamı,Sevincimdən titrədi dodağım yarpaq kimi.
Bir ovuc qarHəkim çox qulaq asdı,Ürəyimi yoxladı.
Yollar hamar olsaydı...Ömrümtufanlarda keçməsəydi əgər,
Öyrən istiyə, soyuğaOğlum Etibara*Yollar hamar deyil oğul,
Mən yaşa dolduqcaSənə dənizləri verərəm, dedin,Bu sözdən dəniztək qabardı sinəm.
Elə əvvəlki kimiyəmMənelə əvvəlkitək
Mən elə sandım ki...Bir səhər, qocalıq döydü qapını,Əlində əsası, gözündə eynək.
Sevinc yaşlarıBudaqlardaşeh parlayır
Yuxuma gəlsəydin(Kitabın 134–135-ci səhifələri Milli Kitabxananın skanında yoxdur; şeirin əvvəli burada verilmir.)*Yuxuma gəlsəydin əgər bir axşam,
Ellər çağırır məniƏriyir qışın qarı,Qalxır yerin buxarı.
Qələmim və körpəmAxşamdır...Otağımda oturmuşam yenə tək,
Göz də heyran olur...Baxıram Xəzərə mən dönə-dönə,Göz də heyran olur, könül də heyran.
Bulaqlar başladı öz nağılınıBahar yenə gəldi köksündə atəş,Bulaqlar başladı öz nağılını.
Göy gölSən yaşıl dağlardan, sulu dağlardanAxdın damcı-damcı torpağa, Göygöl.
Əlvan xalı sərdi yollar...Göylər açdı yaxasını,Bənövşələr səpələndi.
Bu ömür yolunda zarafat olmazBir odlu nəfəssən neyi dindirən,Bəs nədən könlümü dindirməyirsən.
Uşaqlıq da həyatdır...Ömür var, qismətinəƏzəldən bahar düşüb.
Bahar lövhələriYenə dağlar dumanlardan üzə çıxır,Çəmənlərdə yaşıl otlar dizə çıxır.
Dənizə pul atırlarGedirəm, razıyam məhəbbətindən,Dosta hörmətindən, səxavətindən.