Rübai 31

هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 35

بیدل و دلدار نتوانم نشستبیجمال یار نتوانم نشست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 43

با منست آنکس که بودم طالب او با منستهم تنم را جان شیرین است و هم جانرا تن است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

ز چشم من توئی در جمال خود نگرانچرا جمال تو از خویشتن شود پنهان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

چه ساقی است که مست مدام اوست جهانچه باده است که ندانم که جام اوست جهان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزندر تماشای بهار و باغ و بستان دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 165

ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتننیچرا نقاب ز رخسار خود نمی‌فکنی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 186

منم مست از لب ساقی نه از میکز آن لب میکشم جام پیاپی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Ərəbcə şeir 1

ته علی المستهام فیک جمالاو تکبر علی الکئیب دلالا

Şəms Məğribi2 dəq
Rübai 1

بت گفت به بت‌پرست کای عابد مادانی ز چه روی گشته‌ای ساجد ما

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Tərcibənd 1

آفتاب وجود کرد اشراقنور او سربسر گرفت آفاق

Şəms Məğribi29 dəq
Fəhləviyyat 2

ار به دریا رسم دریا ته وینمور به صحرا رسم صحرا ته وینم

Şəms Məğribi1 dəq
Pərakəndə şeir 2

چند در طلب پیر مغان می کوشمتا در کف او جام پیاپی نوشم

Şəms Məğribi1 dəq
Tərcibənd 2

ای هستی کاینات از کیدر جنب تو کائنات لاشئ

Şəms Məğribi11 dəq
Pərakəndə şeir 3

چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 3

مردان همه در سماع و نی پیدا نیستمستان همه ظاهرند و می پیدا نیست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Pərakəndə şeir 4

آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 4

ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیدا‏‏وی روی تو در آینۀ کَون هویدا‏

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 5

در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است

Şəms Məğribi1 dəq
Ərəbcə şeir 7

انت نسمه من صوب ارض الاحبهبطیب تحیات و عرف موده

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 7

ای حسن تو در کل مظاهر ظاهروی چشم تو در جمله مناظر ناظر

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Fəhləviyyat 9

نه اَمرو بُر به گیتی و نه مشکیرنه کوه و کوشن بُر نه کِشتَه و هیر

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 10

او نادر کوی آی اج خویشه بوذرورنه ژین فکر و ژین اندیشه بوذر

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 12

نه گیتی بد هنوز نه کوشن و دشتکما چهنام داری کومه می کشت

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 15

هادی طریق اهل تحقیق منمعارف به فنون جمع و تفریق منم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 18

بر چهره یار ما نقابست  جهانبر بحر وجود او حباب است جهان

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 20

ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیستگرچه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 20

گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 21

ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 23

آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو

Şəms MəğribiRübai1 dəq