Rübai 18

بر چهره یار ما نقابست  جهانبر بحر وجود او حباب است جهان

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 20

ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیستگرچه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 20

گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 21

ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 23

آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 26

تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 28

با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای  و از کجا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 44

آنکه او در هر لباسی شد عیان پیداست کیستوانکه هست از جمله عالم نهان پیداست کیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 55

سحرگهی که موذن بفالق الاصباحصلای زنده دلان میدهد؛ بخوان صلاح

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 56

صبح ظهور دم زد و عالم پدید شدبهر رخت ز مشرق آدم پدید شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 68

دل همه دیده شد و دیده همه دل گردیدتا مراد دل و دیده ز تو حاصل گردید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 85

رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

بر دو عالم پادشاهی میکنمگرچه از ایزد گدایی می کنم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 155

عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 161

ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 174

مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 1

خورشید رخت چو گشت پیداذرّات دو کَون شد هویدا

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Ərəbcə şeir 2

لقد کنا حروفا عالیاتنزلنا فی سطور سافلات

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 2

ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 2

با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Ərəbcə şeir 3

بدت ذاتی باعلام الصفاتصفاتی کلها ظهرت بذات

Şəms Məğribi2 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 4

چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Ərəbcə şeir 6

انظر الی النور البسیط و ظلهوانظر الی البحر المحیط و ظله

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 8

هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 10

من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام

Şəms MəğribiRübai1 dəq