Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بر چهره یار ما نقابست جهانبر بحر وجود او حباب است جهان
Qəzəl 20ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیستگرچه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست
Rübai 20گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من
Rübai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Rübai 23آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو
Rübai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Rübai 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
Qəzəl 44آنکه او در هر لباسی شد عیان پیداست کیستوانکه هست از جمله عالم نهان پیداست کیست
Qəzəl 55سحرگهی که موذن بفالق الاصباحصلای زنده دلان میدهد؛ بخوان صلاح
Qəzəl 56صبح ظهور دم زد و عالم پدید شدبهر رخت ز مشرق آدم پدید شد
Qəzəl 68دل همه دیده شد و دیده همه دل گردیدتا مراد دل و دیده ز تو حاصل گردید
Qəzəl 85رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید
Qəzəl 110تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Qəzəl 116اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام
Qəzəl 118ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم
Qəzəl 121بر دو عالم پادشاهی میکنمگرچه از ایزد گدایی می کنم
Qəzəl 127ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم
Qəzəl 155عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو
Qəzəl 159لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده
Qəzəl 161ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده
Qəzəl 174مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی
Qəzəl 1خورشید رخت چو گشت پیداذرّات دو کَون شد هویدا
Ərəbcə şeir 2لقد کنا حروفا عالیاتنزلنا فی سطور سافلات
Qəzəl 2ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را
Rübai 2با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست
Ərəbcə şeir 3بدت ذاتی باعلام الصفاتصفاتی کلها ظهرت بذات
Qəzəl (başqa mənbədən) 4چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
Ərəbcə şeir 6انظر الی النور البسیط و ظلهوانظر الی البحر المحیط و ظله
Qəzəl 8هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا
Rübai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام