Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث
Qəzəl 57گوهری از موج بحر بیکران آمد پدیدهرچه هست و بود میباید از آن آمد پدید
Qəzəl 58از جنبش بحر قدم برخاست موجی بی عددوز موج دریای ازل پرگشت صحرای ابد
Qəzəl 76رخت گرچه چو خورشید فلک مستور میباشددلم هم در فروغ خویشتن مستور میباشد
Qəzəl 90دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبددمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد
Qəzəl 97میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر
Qəzəl 101نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناسگرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس
Qəzəl 104دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش
Qəzəl 106مرا ز من بستان دلبرا بجذبه خویشکه نیست هیچ حجابی چو من مرا در پیش
Qəzəl 129من که در صورت خوبان همه او میبینمتو مپندار که من روی نکو میبینم
Qəzəl 139خود پرستی پیشه دارد روز و شبهست خود را که ضم گاهی ثمن
Qəzəl 150گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین
Qəzəl 151ای همه صفات من آینه صفات تونیست حیات من بجز شعبه ای از حیات تو
Qəzəl 154صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگوبیقینش چو بدیدی بگمان هیچ مگو
Qəzəl 166چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی
Qəzəl 182چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهیکنی سوی افتادگانت نگاهی
Qəzəl 190آنکه جان یابم از از انفاس خوشش هر نفسیچون که کس محرم او نیست چه گویم به کسی؟
Qəzəl 15ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذاتگنج ذات تو گشته مخفی ز طلسمات صفات
Qəzəl 26دلی که آینه روی شاهد ذات استبرون ز عالم نفی و جهان اثبات است
Qəzəl 28دل غرقه انوار جمالی و جلالی استبر وی نظر از جانب دلبر متوالی است
Qəzəl 30با تو است آن یار دائم وز تو یک دم دور نیستگرچه تو مهجوری از او، وی ز تو مهجور نیست
Qəzəl 39هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است
Qəzəl 42چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست
Qəzəl 48ریخت خونم که این شراب من استسوخت جانم که این کباب من است
Qəzəl 50این جوش که از میکده برخاست چه جوش استاین جوش مگر از خم آن باده فروش است
Qəzəl 51آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Qəzəl 59ساختی از عین خود غیری که عالم این بودنقشی آوردی پدید از خود که آدم این بود
Qəzəl 60بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود
Qəzəl 61هر زمان خورشید او از مشرقی سر بر کندماه مهر افزاش هر دم جلوه دیگر کند
Qəzəl 63تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شداز فروغش همه ذرّات جهان پیدا شد