Qəzəl 53

بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

گوهری از موج بحر بیکران آمد پدیدهرچه هست و بود میباید از آن آمد پدید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

از جنبش بحر قدم برخاست موجی بی عددوز موج دریای ازل پرگشت صحرای ابد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 76

رخت گرچه چو خورشید فلک مستور می‌باشددلم هم در فروغ خویشتن مستور می‌باشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبددمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 97

میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناسگرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 106

مرا ز من بستان دلبرا بجذبه خویشکه نیست هیچ حجابی چو من مرا در پیش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

من که در صورت خوبان همه او می‌بینمتو مپندار که من روی نکو می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 139

خود پرستی پیشه دارد روز و شبهست خود را که ضم گاهی ثمن

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 150

گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 151

ای همه صفات من آینه صفات تونیست حیات من بجز شعبه ای از حیات تو

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 154

صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگوبیقینش چو بدیدی بگمان هیچ مگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 166

چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 182

چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهیکنی سوی افتادگانت نگاهی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 190

آنکه جان یابم از از انفاس خوشش هر نفسیچون که کس محرم او نیست چه گویم به کسی؟

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 15

ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذاتگنج ذات تو گشته مخفی ز طلسمات صفات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 26

دلی که آینه روی شاهد ذات استبرون ز عالم نفی و جهان اثبات است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 28

دل غرقه انوار جمالی و جلالی استبر وی نظر از جانب دلبر متوالی است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 30

با تو است آن یار دائم وز تو یک دم دور نیستگرچه تو مهجوری از او، وی ز تو مهجور نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 48

ریخت خونم که این شراب من استسوخت جانم که این کباب من است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

این جوش که از میکده برخاست چه جوش استاین جوش مگر از خم آن باده فروش است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 51

آنچه جان گفت به دل باز نمی‌یارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمی‌یارم گفت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 59

ساختی از عین خود غیری که عالم این بودنقشی آوردی پدید از خود که آدم این بود

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 60

بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 61

هر زمان خورشید او از مشرقی سر بر کندماه مهر افزاش هر دم جلوه دیگر کند

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 63

تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شداز فروغش همه ذرّات جهان پیدا شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq