Rübai 9

من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 10

بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

ای بلبل جان چونی اندر قفس تن‌هاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Fəhləviyyat 14

اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 15

هنو گیتی نبد اج نیستی هستکه بر یان و دلم چویان سرمست

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 21

مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 24

از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 25

آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 29

هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 29

ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 32

در خانقه از بهر جهت می پوییدر وی همه ذکر از این جهت می گویی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 33

انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 37

صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 73

جانم از پرتو روی چنان می‌گرددکه دل از آتش او آب روان می‌گردد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 83

اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 107

او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله‌ صفات از پی آن ذات گذشتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 145

قطره ائی از قعر دریا دم مزنذره‌ئی از مهر والا دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq