Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش
Qəzəl 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Qəzəl 122از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم
Qəzəl 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Qəzəl 128یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم
Qəzəl 131ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم
Qəzəl 132دیده وام گشته از تو برویت نگرمزانکه شایسته دیدار تو نبود نظرم
Qəzəl 135دلبری دارم که در فرمان او باشد دلمهمچو گوئی در خم چوگان او باشد دلم
Qəzəl 137ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون
Qəzəl 138ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن
Qəzəl 142دلی دارم که باشد جای جانانمدام از دل بود ماوای جانان
Qəzəl 149بیا ز چهره خوبان جمال خود را ببینز خط و خال بتان خط و خال خود را بین
Qəzəl 158آن که خود را مینماید در رخ خوبان چو ماهمیکند از دیده عشاق در خوبان نگاه
Qəzəl 164آنچه میدانم از آن یار بگویم یا نهو آنچه بنهفته ز اغیار بگویم یا نه
Qəzəl 168سبو بشکن که آبی، نی سبوییز خود بگذر که دریایی، نه جویی
Qəzəl 180شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي
Qəzəl 181دوش ان صنم بیگانهوش بگذشت بر من چون پریکردم سلامش لیک او دادم جوابی سرسری
Qəzəl 187ای هر نفس تافته بر دل ز تو نوریاز سرّ تو جان یافته هر لحظه سروری
Qəzəl 188صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری زچه رو نمینمائی
Qəzəl 191ترا که دیده نباشد نظر چگونه کنیبدین قدم که تو داری سفر چگونه کنی
Qəzəl 16ای روی تو مهر و کَون ذراتذات تو برون ز نفی و اثبات
Qəzəl 28دل غرقه انوار جمالی و جلالی استبر وی نظر از جانب دلبر متوالی است
Qəzəl 30با تو است آن یار دائم وز تو یک دم دور نیستگرچه تو مهجوری از او، وی ز تو مهجور نیست
Qəzəl 31هیچ میدانی که عالم از کجاستیا ظهور نقش عالم از کجاست
Qəzəl 54چو بحر نامتناهیست دایما موّاجحجاب وحدت دریاست کثرت امواج
Qəzəl 59ساختی از عین خود غیری که عالم این بودنقشی آوردی پدید از خود که آدم این بود
Qəzəl 61هر زمان خورشید او از مشرقی سر بر کندماه مهر افزاش هر دم جلوه دیگر کند
Qəzəl 62بتم باهر سری هر سو سروکار دگر داردغمش با هر دلی سودا و بازار دگر دارد
Qəzəl 63تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شداز فروغش همه ذرّات جهان پیدا شد
Qəzəl 75رخت هر دم جمالی مینمایدز حسن خود مثالی مینماید