Qəzəl 38

آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین استتلخ و ترش همه عالم برما شیرین است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 45

از دهانش بسخن جز اثری نتوان یافتاز میانش بمیان جز کمری نتوان یافت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 49

آنکس که دیده در طلب او مسافر استعمریست تا که در دل و جانم مسافر است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

گوهری از موج بحر بیکران آمد پدیدهرچه هست و بود میباید از آن آمد پدید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 72

شاه بتان ماه رخان عرب رسیدبا قامت چو نخل و لب چون رطب رسید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 107

او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

تویی خلاصهٔ ارکانِ اَنجُم و افلاکولی چه سود که خود را نمی‌کنی ادراک

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله‌ صفات از پی آن ذات گذشتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

من که در صورت خوبان همه او می‌بینمتو مپندار که من روی نکو می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 143

گنج های بینهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 145

قطره ائی از قعر دریا دم مزنذره‌ئی از مهر والا دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 150

گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 151

ای همه صفات من آینه صفات تونیست حیات من بجز شعبه ای از حیات تو

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 154

صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگوبیقینش چو بدیدی بگمان هیچ مگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 163

مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 166

چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 167

زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی

Şəms MəğribiQəzəl3 dəq
Qəzəl 170

ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 171

دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 172

تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 173

جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 175

چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 178

تا تو اندر مراتب عددیگه دهی و گه هزار و گاه صدی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq