Rəfiq Zəka Xəndan
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözəl insan gözəl insanlara gülsün candan,Gülüşü eybəcər insanlar uzaq vicdandan.
Canlılar canımızdırCanlılar insanın üstünə düşməz,Yaraqsız olanın üstünə düşməz.
ŞairimƏrənlər sanma hissə qapılacaq, şairim,Tarixdə sabah nələr yapılacaq, şairim!
Cır arılarGültək arılar gülləri şəfqətlə gəzərlər,Gizlincə pətək gözlərinə inci düzərlər.
Mənim dədəmDədəmi istəyərdim,Dədə Qorqud deyərdim –
Nə gərəkDoğmaya yad nə gərək,Yad yasaq muradlıdır.
İçdən səslərYurdumun bağlarının gülləridir ilmələrim,Dədə Qorqud qopuzundan ucalır nəğmələrim.
Cəfərin ev muzeyindəBu Xızı torpağı başqa bir aləm,Cəfərin evində sevincli bir qəm.
Yurd eşqi insanlarınYurd eşqi insanlarınƏlində yaraq kimi.
Qara bayraqlarQara günlər yaşayırkən QarabağYurdumuzda qara bayraqlara bax!
Can AzərbaycanımızMeydan sulayan qurd kimi oğlanlarımız var,Qaplan südü içmiş dəli ceyranlarımız var,
Arazam Kürə bəndəmİçimdə bir bürkü var,Könlümdə bir türkü var,
GələrYamanlıq eyləyən abdal olmalı,Yaxşılıq igidin əlindən gələr.
İgid ərlərİgid ərlər ölümdən qorxmayan ölməz ərənlərdir,İgid ərlər döyüşdə ad alıb da can verənlərdir.
Ax, annə!..Gözündə şanlı yurdun,Gözəlliyə uyurdun,
Ulduzlara qarşıBir yaz gecəsində uca bağlar üzərindənUlduzlara dalmaq nə gözəldir!
Bir daşBir daşa rastladım Qobustanımda,O daşa çevrilən gülüstanımda.
Gerçək arzuAraz mənim can sirdaşım,Könüldaşım, ömürdaşım,
Qurtuluş bayramıSəsimi türkülərimlə yayıram,Adlayır duyğularımdan bu qoşun!
Göz yaşlarımEy mənim yurddaşlarım, qardaşlarım,Zillətə düşmüş ömür sirdaşlarım!
Vay o gündənDostsuz insan qara bayquş, çünkiGərək ülfətlə əzizlənsin dost.
İnsan sevgisiYaşasın ölümə üsyan eyləyən,Həyatın canıdır cahan sevgisi.
GöstərinGülə candan, könüldən aşiq olan bülbüləBaşqa bir gül göstərin, aşiq olsun o gülə...
Canım İstanbulCanım İstanbula candan vurulub, can bul da,Can desən, can eşidərsən canım İstanbulda.
QarasaqqallarQarasaqqallara bel bağlamada daşnaklara,Qara əllər uzadır bizlərə çalçaqqallar.
Neçə insan sifətliKimsəyə yer üzündə bəsləmə kin,İnan insanlara, inan, lakin
ÇırpınmaBir günəşdir ucalıqlarda, yenilməz sevgi,Onun aləmdə vüsal bayramı, hicran yasıdır.
Sonu olmalıVarlıq öz sirrini saxlar özündə,Yoxluq bir sınaqdır insan gözündə.
Sevməyən kimsəSevməyən kimsə nədir qüssə, nə anlar, gözəlim,Qüssə nə anlamayan kimsə nə anlar, gözəlim?!
Öz aramızdaBir qoşma söyləyim, onuKimsə yozmaya, yozmaya,