Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام
Qəzəl 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Qəzəl 5292سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام
Qəzəl 5295مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیدهامتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیدهام
Qəzəl 5298این منم در دست زلف یار را پیچیدهامدر سخن آن شکرینگفتار را پیچیدهام
Qəzəl 5299اشک را در پردههای چشم تر پیچیدهامسادهلوحی بین که در کاغذ شرر پیچیدهام
Qəzəl 5306با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام
Qəzəl 5312شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام
Qəzəl 5339یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم
Qəzəl 5349میشدم بیرون ز خود گر منزلی میداشتمدست و پایی میزدم گر ساحلی میداشتم
Qəzəl 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم
Qəzəl 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم
Qəzəl 5366هر که می آید به ملک هستی از کوی عدمباز می گردد به جان بی نفس سوی عدم
Qəzəl 5369نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم
Qəzəl 5372دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشمجامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم
Qəzəl 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان میکشمناز سرو از گردباد این بیابان میکشم
Qəzəl 5385خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم
Qəzəl 5389داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم
Qəzəl 5392شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم
Qəzəl 5399چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم
Qəzəl 5400رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم
Qəzəl 5402جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم
Qəzəl 5405چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم
Qəzəl 5406چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم
Qəzəl 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم
Qəzəl 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم
Qəzəl 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم
Qəzəl 5425می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم
Qəzəl 5427سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم
Qəzəl 5428هرکه ادراک زلف و روی جانان را به همدید با صبح وطن شام غریبان را به هم