Qəzəl 4771

خاک من بربادرفت ودردی آشامم هنوزتوتیا شد جام ومی باقی است درجامم هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4772

از سرشک گرم زرین است مژگانم هنوزمی چکد آتش چو شمع از رشته جانم هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4779

صحبت عشق و خرد ساز نگردد هرگزبلبل و جغد هم آواز نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4781

عشق گرد دل فرزانه نگردد هرگزخانه دیو، پریخانه نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4788

نمی رسد به حقیقت کس از سرای مجازپلی است آن طرف آب، عشقهای مجاز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4792

به یادِ سنبل آن زلفِ با صبا می‌سازبه بوی مشکِ سبکروح باختا می‌ساز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4802

نکرد در دل من کار، عشق شورانگیززهیزم تر من شد فسرده آتش تیز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4803

سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیزز همنشینی ما می کشی الم برخیز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4819

پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروزخوشحالیی از غیب به من می رسد امروز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4822

ای چشم تو پرده دار اعجازمژگان تو سایه پرور ناز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4836

سر گرانیهای او را از من حیران مپرسوزن کوه قاف را از پله میزان مپرس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4837

حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4844

داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4847

دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4877

عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباشکف اگر در بحر پرگوهر نباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4894

گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4895

هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4908

خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4909

می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4914

زیر یک پیراهن از یک‌رنگیم با یار خویشبوی یوسف می‌کشم از چشم چون دستار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4924

ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4938

ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4942

گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4955

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4958

بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4961

ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4962

به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4964

سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq