Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بی حاصلی که تربیت بید می کنداین شغل پوچ را به چه امید می کند
Qəzəl 4188بر باد می دهد سر بی مغز چون حبابهر کس برای کسب هوا سیر می کند
Qəzəl 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Qəzəl 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند
Qəzəl 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند
Qəzəl 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند
Qəzəl 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Qəzəl 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند
Qəzəl 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Qəzəl 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Qəzəl 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Qəzəl 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Qəzəl 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Qəzəl 4239آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود
Qəzəl 4243بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Qəzəl 4275صد شِکوه به جا ز دلم جوش میزندشرم حضور مانع اظهار میشود
Qəzəl 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار میشودچون حرف حق بلند شود دار میشود
Qəzəl 4278از یاد وصل، دیده من سیر میشودمهتاب در پیاله من شیر میشود
Qəzəl 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود
Qəzəl 4289بیروی دل گره ز زبان وا نمیشودطوطی ز پشت آینه گویا نمیشود
Qəzəl 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
Qəzəl 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد
Qəzəl 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید
Qəzəl 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد
Qəzəl 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
Qəzəl 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد
Qəzəl 4329تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد
Qəzəl 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟
Qəzəl 4349هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد
Qəzəl 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد