Qəzəl 5115

چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5119

گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداعبرامید مرگ می نوشم به هنگام وداع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5133

ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5137

مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5139

دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5145

به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5149

چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5163

مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5169

شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5170

می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5173

آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5174

از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5182

پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5188

قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5189

گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5191

آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5201

زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5203

نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5205

غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5216

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5219

از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5223

پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5231

از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5250

نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5254

اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5259

رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلالدرگوش آفتاب کشد حلقه زوال

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5260

دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5267

حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5271

چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5282

گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌امبادبان کشتی می می‌شود سجاده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq