Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش
Qəzəl 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Qəzəl 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش
Qəzəl 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش
Qəzəl 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Qəzəl 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش
Qəzəl 5001زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش
Qəzəl 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش
Qəzəl 5013مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش
Qəzəl 5017رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش
Qəzəl 5018جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !
Qəzəl 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Qəzəl 5026به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش
Qəzəl 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش
Qəzəl 5045Yansan, elə yan ki, sən axırda hədər olma,Məğrurluğunun həddini bil, o qədər olma.
Qəzəl 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش
Qəzəl 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش
Qəzəl 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Qəzəl 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش
Qəzəl 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
Qəzəl 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش
Qəzəl 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
Qəzəl 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش
Qəzəl 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Qəzəl 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Qəzəl 5102از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
Qəzəl 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Qəzəl 5107هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش
Qəzəl 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط
Qəzəl 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط