Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد
Qəzəl 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد
Qəzəl 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد
Qəzəl 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد
Qəzəl 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد
Qəzəl 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد
Qəzəl 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد
Qəzəl 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد
Qəzəl 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند
Qəzəl 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند
Qəzəl 4415غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند
Qəzəl 4423با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Qəzəl 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید
Qəzəl 4431حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید
Qəzəl 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید
Qəzəl 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید
Qəzəl 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید
Qəzəl 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید
Qəzəl 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
Qəzəl 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید
Qəzəl 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد
Qəzəl 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد
Qəzəl 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد
Qəzəl 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد
Qəzəl 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد
Qəzəl 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید
Qəzəl 4498دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
Qəzəl 4508چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
Qəzəl 4525ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
Qəzəl 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد