Qəzəl 4360

مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4366

ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4367

از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4376

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4385

روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4392

این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4413

آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4435

گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4438

بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4441

خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4480

سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4481

نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4485

همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4486

دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4487

رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4492

دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4508

چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4525

ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4530

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq