Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد
Qəzəl 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد
Qəzəl 3687خوشا سعادت آن دل که آب میگرددکه شبنم آینه آفتاب میگردد
Qəzəl 3688گل عذار تو بیآب و تاب میگرددسواد زلف تو موج سراب میگردد
Qəzəl 3693فلک ز لنگر من باوقار می گرددزمین ز سایه من بیقرار می گردد
Qəzəl 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد
Qəzəl 3704نمرده، عمر کسی جاودان نمیگرددخراب تا نشود این دکان نمیگردد
Qəzəl 3705جهان حیات کسی را ضمان نمیگرددکه مصدر اثری در جهان نمیگردد
Qəzəl 3706بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟
Qəzəl 3711جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟
Qəzəl 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟چه خار از دل ما سوزنی برون آرد؟
Qəzəl 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد
Qəzəl 3719چنان کز آن لب خامش عتاب می باردز آرمیدن ما اضطراب می بارد
Qəzəl 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد
Qəzəl 3727چه وسعت است که این بحر پرگهر داردکه هر حباب در او عالم دگر دارد
Qəzəl 3729تمام رس نبود باده ای که کف داردکه عیب دار بود گوهری که تف دارد
Qəzəl 3734دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد
Qəzəl 3737همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد
Qəzəl 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟که باده آتش از اشک کباب می دارد
Qəzəl 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟ز چشم زخم چه پروا سپند می دارد؟
Qəzəl 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Qəzəl 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Qəzəl 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد
Qəzəl 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد
Qəzəl 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟به حرف و صوت اگر شوقم اکتفا می کرد
Qəzəl 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد
Qəzəl 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد
Qəzəl 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیردز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد
Qəzəl 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد
Qəzəl 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازدنقاب را رخت آیینه دورو سازد