Qəzəl 3132

سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالدچو حمالی است کز بار گران بر خویش می بالد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3134

نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمدپریزاد بهار از کوه قاف کبریا آمد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3141

زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3148

دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3155

بهار عارض او را به سامان کس نمی داندبغیر از رنگ و بویی زین گلستان کس نمی داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3156

چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟کمال عیسوی را دیده سوزن نمی داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3163

ز اسباب جهان حسرت به دنیادار می‌ماندز گل آخر به دست گل‌فروشان خار می‌ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3166

دل از غش صاف چون گردید در دنیا نمی ماندچو خرمن پاک شد در دامن صحرا نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3168

ز دل در سینه غیر از آه غم‌پرور نمی‌ماندکه جز خاک سیه از عود در مجمر نمی‌ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3173

زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاندگل از آتش به سحر نرگس جادو برویاند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3174

حباب و موج را هر کس که از دریا جدا بیندزخط و خال کثرت چهره وحدت کجا بیند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3194

به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3203

نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آیدسخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3209

نه بی‌دردی است گر اشکم به چشم تر نمی‌آیدمرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3210

ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمی‌آیدبه دود تلخ، اشک از دیده مجمر نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3218

به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3221

تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آیدکه حرص شهد از جان مگس بیرون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3228

مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می بایدچو دریا مطرب عاشق درون سینه می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3232

به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشایدگل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3237

غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شویدکه گرد راه سیل از خود به دریا بار می شوید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3252

زهر، تریاق به اکسیر مدارا گرددخشم را هر که فرو خورد توانا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3254

جوهر می ز رگ ابر مثنی گردداز شفق رنگ می لعل دو بالا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3258

حسن در هر نگهی عالم دیگر گرددبه نسیمی ورق لاله و گل برگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3270

نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3276

وقت ارباب دل آشفته به مویی گرددصید وحشت زده آواره به هویی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3286

صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3288

غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3289

دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3291

تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3293

دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq