Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Qəzəl 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Qəzəl 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختنداز غبار خاطر مجنون بیابان ساختند
Qəzəl 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کندپرده تبخال تب را بیشتر رسوا کند
Qəzəl 2522هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کندهفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند
Qəzəl 2523باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند
Qəzəl 2526تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟عشق کو تا از غم عالم سبکبارم کند
Qəzəl 2531زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کندشانه را در یک سراسر پنجه مرجان کند
Qəzəl 2534بوی پیراهن زلیخا را کجا روشن کند؟شمع هیهات است پای خویش را روشن کند
Qəzəl 2554گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل میکنداز دلم هر رخنهای را چاه بابل میکند
Qəzəl 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان میکندآن که سر داده است ما را فکر سامان میکند
Qəzəl 2562گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کندراست چون آهو نفس بهر رمیدن می کند
Qəzəl 2571دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کندسنگ کم در پله میزان گرانی می کند
Qəzəl 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند
Qəzəl 2587هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند
Qəzəl 2602بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند
Qəzəl 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Qəzəl 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Qəzəl 2620ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
Qəzəl 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Qəzəl 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بودتا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود
Qəzəl 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Qəzəl 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شودمیوه مقصود هیهات است ازو حاصل شود
Qəzəl 2671نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شودگوشه عزلت بهشتی نیست حورش کم شود
Qəzəl 2685خانهای کز نور حسن او مصفا میشودحلقه بیرون در محو تماشا میشود
Qəzəl 2689عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شودکار اگر عشق است پر همکار پیدا می شود
Qəzəl 2694بعد عمری گر وصال او میسر میشودشرم پیش چشم من سد سکندر میشود
Qəzəl 2696زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر میشودچون زمین افتاد قابل دانه گوهر میشود
Qəzəl 2699جان بیمغزان به خاک تیره واصل میشودکاروان کف بیابان مرگ ساحل میشود
Qəzəl 2701دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل میشودسنگ این مینای خالی پرتو مل میشود