Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جان زترک جسم چون گوهر فروزان می شودچون بخار از گل برآید ابر نیسان می شود
Qəzəl 2708زودتر دل جمع گردد چون پریشان می شودچون شود سی پاره قرآن ختم آسان می شود
Qəzəl 2712در زمستان باغ اگر از برگ عریان می شودبرگ عیش خلق افزون در زمستان می شود
Qəzəl 2727یک دل روشن نگهبان جهانی میشودعصمت یوسف حصار کاروانی میشود
Qəzəl 2737غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل میدهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل میدهد
Qəzəl 2747یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید
Qəzəl 2770با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید
Qəzəl 2776دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفیدکرد ما را رو سفید آخر، که روی دل سفید!
Qəzəl 2779چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفیدباز ناورد از ختا این نافه را موی سفید
Qəzəl 2783وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید
Qəzəl 2789غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمییابدز ظلمت آنچه یابد خضر، اسکندر نمییابد
Qəzəl 2793دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد
Qəzəl 2801نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتدکه در جمعیت دلها خلل از حال من افتد
Qəzəl 2811شکر لعل لبش در تلخی دشنام میپیچدز شیرینی زبانش بوسه در پیغام میپیچد
Qəzəl 2830به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟ره خوابیده از بانگ جرس بیدار کی گردد؟
Qəzəl 2836به خدمت بنده از آزادمردان زود میگرددایاز از حسن خدمت عاقبت محمود میگردد
Qəzəl 2838زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردددرین ساغر شراب ناب گردآلود می گردد
Qəzəl 2850گرانی میکند بر تن چو سر بیجوش میگرددسبو چون خالی از می گشت بار دوش میگردد
Qəzəl 2865ز بالیدن ترا هردم لباسی تازه میگرددنگنجد در قبا حسنی که بیاندازه میگردد
Qəzəl 2866مگر قسمت مرا زان تیغ زخمی تازه میگردد؟که زخم کهنهام بیبخیه از خمیازه میگردد
Qəzəl 2883چمنپیرا نه گل را دسته در گلزار میبنددکه گل در روزگار حسن او زنار میبندد
Qəzəl 2885کدام آیینه رو احرام این میخانه می بندد؟که می آیینه بر پیشانی پیمانه می بندد
Qəzəl 2887نه تنها از نشاط می، لب جانانه میخنددکه سر تا پای او چون شاخ گل، مستانه میخندد
Qəzəl 2903مغیلان پای نازک طینتان را در حنا داردچه غم دارد زخار آن کس که آتش زیر پا دارد؟
Qəzəl 2915نظر چون موشکاف از زلف عنبر فام بردارد؟که زیرک نیست هر مرغی که چشم از دام بردارد
Qəzəl 2920مرا خرسندی از سامان دنیا محتشم دارددل خرسند هر کس دارد از دنیا چه غم دارد؟
Qəzəl 2925من و حسنی که نیل چشم زخم از آسمان داردکند در لامکان جولان و در هر دل مکان دارد
Qəzəl 2927مرا فکر غریب آواره دایم از وطن داردکه از نازک خیالان اینقدر درد سخن دارد؟
Qəzəl 2930لباس عاریت پیش از طلب انداختن داردقماری را که بردی نیست در پی، باختن دارد
Qəzəl 2931خضر چشم حیات از آب حیوان سخن دارددم عیسی نفس از تازه رویان سخن دارد