Qəzəl 1989

نور شکوه حق ز مقابل رسیده استوقت شکست آینه دل رسیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1992

خون در دلم ز غیرت آن گوشواره استعالم سیاه در نظرم زان ستاره است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2003

دنیا برای بیخبران عیش خانه ای استمرغ حریص را گره دام، دانه ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2010

آهی که غم ز دل نبرد ناکشیدنی استمرغی که نام بر نبود پر بریدنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2014

نتوان ز دل غبار ملال از شراب شستزنگ از جبین آینه نتوان به آب شست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2018

باریکتر چرا نشوم از میان دوست؟می بایدم گذشت ز تنگ دهان دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2023

دلبستگی است مادر هر ماتمی که هستمی زاید از تعلق ما، هر غمی که هست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2025

در حفظ جسم این همه فکر محال چیست؟غیر از شکست، عاقبت این سفال چیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2038

حسن ترا به نقش و نگار احتیاج نیستروی شکفته را به بهار احتیاج نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2041

از فکر زلف یار رهایی امید نیستسودای او شبی است که صبحش پدید نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2049

از بخت تیره اهل سخن را گزیر نیستروی نگین ساده سیاهی پذیر نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2051

حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیستاین ناز دیگرست که پروای ناز نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2052

عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیستپروانه را ز شمع، نظر بر لباس نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2058

دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیستهر جا جمال هست غمی از جلال نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2063

بر کافران خدای جهان گر رحیم نیستچون زلف را ز آتش روی تو بیم نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2069

تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2073

ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیستیاقوت وار آتش ما را زبانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2077

گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2084

سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2086

تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2087

از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2096

دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2100

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2104

از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2105

تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2108

زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2112

مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2115

تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2119

جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2126

ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq