Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
Qəzəl 1832ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت
Qəzəl 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت
Qəzəl 1861رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟
Qəzəl 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Qəzəl 1863فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست
Qəzəl 1869درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است
Qəzəl 1871آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است
Qəzəl 1876با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟
Qəzəl 1887ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست
Qəzəl 1898جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست
Qəzəl 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است
Qəzəl 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است
Qəzəl 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است
Qəzəl 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است
Qəzəl 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است
Qəzəl 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Qəzəl 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست
Qəzəl 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Qəzəl 1951دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست
Qəzəl 1952تا خط به دور ماه رخت هاله بسته استاز هاله مه به حلقه ماتم نشسته است
Qəzəl 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است
Qəzəl 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟
Qəzəl 1972روی شکفته شاهد جان فسرده استآواز خنده شیون دلهای مرده است
Qəzəl 1973دل را ز کینه هر که سبکبار کرده استبالین و بستر از گل بی خار کرده است
Qəzəl 1974شیرین تبسمی که مرا راه دین زده استاز موم، مهر بر دهن انگبین زده است
Qəzəl 1977از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده استبیرون روم که از پری این خانه پر شده است
Qəzəl 1983شرم گناه رهبر توفیق بوده استعصیان غبار لشکر توفیق بوده است
Qəzəl 1984شیرازه طرب خط پیمانه بوده استسیلاب عقل، گریه مستانه بوده است
Qəzəl 1987تا دست من به گردن مینا رسیده استکیفیتم به عالم بالا رسیده است