Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است
Qəzəl 1492دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است
Qəzəl 1497کلک من شعله برجسته این نه لگن استشمع من باعث دلگرمی هفت انجمن است
Qəzəl 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است
Qəzəl 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است
Qəzəl 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست
Qəzəl 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟
Qəzəl 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟
Qəzəl 1535آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است
Qəzəl 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است
Qəzəl 1555فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده استاین کمان پشت سر تیر فراوان دیده است
Qəzəl 1562عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است
Qəzəl 1564مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است
Qəzəl 1567لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است
Qəzəl 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است
Qəzəl 1574صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است
Qəzəl 1589جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟
Qəzəl 1591خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیستخار در پرده آن چشم که خونپالانیست
Qəzəl 1594خار در دیده آن کس که طلبکارش نیستخاک در کاسه آن سر که هوادارش نیست
Qəzəl 1595آه من مد رسایی است که پایانش نیستبخت من ابر سیاهی است که بارانش نیست
Qəzəl 1598در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیستعالمی هست درین گوشه که در عالم نیست
Qəzəl 1599من که در سر هوس طره دستارم نیستهیچ با سایه اقبال هما کارم نیست
Qəzəl 1600خون من نیست به تشریف شهادت قابلورنه اندیشه ازان غمزه خونخوارم نیست
Qəzəl 1605تلخی می به گوارایی دشنام تو نیستدزدی بوسه به شیرینی پیغام تو نیست
Qəzəl 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیستتشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست
Qəzəl 1607حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیستخلوت فکر تو چاه ذقنی نیست که نیست
Qəzəl 1608مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیستتوشه بردار و روان شو که زمان اینهمه نیست
Qəzəl 1625رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت
Qəzəl 1626پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت
Qəzəl 1628دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت