Qəzəl 1003

مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1021

صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل استخال تا خط برنیارد دانه بی حاصل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1026

از بدن آزادی جانهای غافل مشکل استپای خواب آلود بیرون کردن از گل مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1030

خانه تن را به جان آباد کردن مشکل استبر سر ریگ روان بنیاد کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1031

وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل استدر بهاران پشت بر گلزار کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1032

داستان شوق را تحریر کردن مشکل استبحر را از موج در زنجیر کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1033

هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل استشعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1042

توبه از می در بهار نوجوانی مشکل استتشنه بر گشتن ز آب زندگانی مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1050

در فشار دل، سر دست نگارین ظالم استدر هلاک بیگناهان تیغ خونین ظالم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1056

مجلس امشب از فروغ لاله رویان روشن استبی خبر هر سو که می غلطد نگاهم گلشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1064

جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1074

چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1075

دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1087

هر که چون بلبل درین گلشن اسیر رنگ و بوستاز بهار زندگانی بهره او گفتگوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1088

نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوستسایه بالای او از سرکشی همدوش اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1094

خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1108

یار راه شِکوه‌اَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1112

دور باش از خط رخ دلدار هم می داشته است؟باغ جنت گرد خود دیوار هم می داشته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1114

هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1115

چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1118

بی تزلزل نیست هرکس چون علم استاده استعشرت روی زمین از مردم افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1155

سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده استمد احسان هر قدر باشد رسا زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1168

عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1169

هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده استتاروپود عمر را بر یکدگر پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1170

شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1184

دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای استدانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1193

شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1198

راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1201

خاک با این رتبه تمکین، جناب آدمی استچرخ با آن شان و شوکت در رکاب آدمی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1202

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq