Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست
Qəzəl 1209دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست
Qəzəl 1210خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست
Qəzəl 1212هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست
Qəzəl 1219سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درستناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست
Qəzəl 1220عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست
Qəzəl 1224ریخت در دل سینه من هر که را مینا شکستمن شدم مستان خمار هر که را صهبا شکست
Qəzəl 1225تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکستسرکشان را زین شکست افتاد بر دلها شکست
Qəzəl 1226خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکستدیده از حق نمک بست و نمکدان را شکست
Qəzəl 1233تیغ بر خورشید خواباند خم ابروی دوستدر کمند آرد صبا را زلف عنبر بوی دوست
Qəzəl 1237بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟می رود عمر سبکرو، این شتاب از بهر چیست؟
Qəzəl 1240حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ استغنچه این باغ، دل خوردن نمی داند که چیست
Qəzəl 1252عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیستچون شود درد طلب کامل، کم از مطلوب نیست
Qəzəl 1256صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیستهر که را در دل نباشد آه، مرد درد نیست
Qəzəl 1273هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیستهست دایم در نظر آن کس که از دل دور نیست
Qəzəl 1281آرزو بسیار و آهم در دل درویش نیستدشت پر نخجیر و یک ناوک مرا در کیش نیست
Qəzəl 1293پاکدامان را غمی از تهمت ناپاک نیستبحر را از پنجه خونین مرجان باک نیست
Qəzəl 1302خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیستدانه چون افتاد گیرا، احتیاج دام نیست
Qəzəl 1305داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیستزیر بار منت گرد نمکدان تو نیست
Qəzəl 1307هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست
Qəzəl 1312از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیستمرده ما قابل ماتم چو خون مرده نیست
Qəzəl 1313در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیستبرگ عیش این چمن جز دست بر هم سوده نیست
Qəzəl 1316حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیستیوسف بی جرم را از چاه و زندان چاره نیست
Qəzəl 1329کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت
Qəzəl 1333شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشتشمع پیش چشم دست از شهپر پروانه داشت
Qəzəl 1337طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشتدست در مهد لحد از مهره گل برنداشت
Qəzəl 1341حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشتشمع با آن منزلت هرگز دو پیراهن نداشت
Qəzəl 1342تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشترعشه باد خزان، دستی بر این گلشن نداشت
Qəzəl 1343زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت
Qəzəl 1346هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشتهر که دست افشاند بر جان، پای در منزل گذاشت