Qəzəl 3804

دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3814

نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3818

ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزدز پیش راه تو چون گرد آسمان خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3823

به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3853

خوش است حس که در پرده حیا باشدکه بدنماست پریزاد خودنماباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3856

خوشا دلی که دراودرد را گذر باشدخوشا سری که سزاوار دردسر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3861

ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3874

کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشددرین ریاض گل آتشین نمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3885

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3888

ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3890

اثر ز همت مستانه در شراب نماندفغان که در گهر شاهوارآب نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3898

سبکروان به زمینی که پاگذاشته اندبنای خانه بدوشی بجا گذاشته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3901

سزد که خرده جان را کند نثار سپندکه یافت راه سخن در حریم یار سپند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3905

سحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3907

سبکروان که طلبکار یار می گردندغبار رهگذر انتظار می گردند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3908

اگر ز چهره داغم نقاب بردارندجهانیان نظر از آفتاب بردارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3914

مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرندز من فروغ گهر مهر وماه می گیرند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3919

چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسندبه جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3927

چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3934

به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3938

سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3939

بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3940

اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3943

کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3944

سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3952

خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهندغبار دیده خودرا به توتیا ندهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3973

دل فسرده ز داغ آتشین عذار شودکه سنگ دیده ور از خرده شرارشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3985

سواد شب دل شب زنده دار می خواهدزمین سوخته تخم شرار می خواهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3988

ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3995

اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq